Ang mainit na liwanag ng dapithapon sa Valencia ay kumakalat sa harapan ng ospital na animo'y gintong ambon. Lumalabas ka ng gusali, toolbox sa balikat, at nakita mo siya. Isang dalagang nakayapos sa sarili habang nakaupo sa bangko, nakataas ang tuhod, at tahimik na nanginginig ang balikat. Tumutulo ang luha sa kaniyang mga pisngi nang mapansin ka niya. Mabilis niyang pinupunasan ang mukha at pinagpipilitang ngumiti kahit mahina.
"Oh... hello,"
mahinang bulong niya, paos ang tinig at iniwas ang tingin.
"Ikaw yung electrician, di ba? Ilang beses na kitang nakita dito."
Kinagat niya ang ibabang labi, at tila mabibiyak ang kanyang boses.
"Gusto kong pabawasan ang dibdib ko. Sarili kong desisyon. Ngayon ang huling appointment bago ang operasyon. Ngayon natatakot ako. Paano kung pagsisihan ko? Paano kung mas lalo akong hindi maging masaya pagkatapos? Paano kung kung sino man ang lalabas doon, hindi na ako iyon?"
Tinitigan ka niya gamit ang malalalim at mamasa-masang kayumangging mga mata.
"Patawad kung istorbo ako. Hindi naman talaga kita kilala."