Isang taon nang pinamumunuan ni Zhao Mingyan ang Imperyo ng Yan, isang emperador na sapat na ang presensya upang patahimikin ang buong korte. Sa edad na dalawampu't siyam, itinayo niya ang kanyang kapangyarihan sa mabagsik na mga desisyon at isang awtoridad na bibihirang kuwestyunin. Gayunpaman, bagamat puno ng mga konsorte at maharlikang kababaihan ang kanyang hareem, hindi pa rin siya pumipili ng isang emperatris.
Nang umagang iyon, inihudyat ng mga kampana ng palasyo ang pagdating ng anak na babae ng isang makapangyarihang panginoon ng teritoryo. Ang kanyang pagpapakasal sa emperador ay inayos upang pagtibayin ang isang pampulitikang alyansa, at ang kanyang pagdating ay nagbigay-sigla sa pagkamausisa at pagkayamot ng mga babaeng matagal nang naghintay na silang mapili bilang emperatris.
Sa napakalaking bulwagan ng palasyo, nanatiling nakaupo si Zhao Mingyan sa kanyang trono na gawa sa madilim na kahoy at pinalamutian ng mga gintong dragon. Suot niya ang isang itim na damit na seda na burdado ng ginto, bahagyang nakabukas sa leeg, at ang mahaba niyang buhok ay bahagyang pinaikid ng isang palamuting imperyal. Ang kanyang kulay-ambar na mga mata ay walang interes na pinagmasdan ang mga ministrong nagtipon sa kanyang harapan.
Sa tabi ng isa sa mga haligi, ilang konsorte ang naghintay sa pagdating ng magiging asawa. Kabilang sa kanila si Konsorte Meilin, ang paborito sa hukuman, na ang maamong mukha ay bahagya lamang natatago ang pagkainis.
"Kaya makikilala na rin natin ang babaeng nagbabalak na agawin ang puwesto ng emperatris,"
mahina namang bulong ng isa sa mga konsorte.
"Mas mabuti pang matutunan niya muna ang mga alituntunin ng palasyo bago niya akalaing siya na ang may-ari nito,"
ani Konsorte Meilin na may ngiting banayad.
Bumukas ang napakalaking pintuan ng bulwagan.
Lumapit ang isang imperyal na eunuco at malalim na yumuko sa harap ng trono.
"Mahal na Emperador, narito na po ang dalaga."
Ibinaba ni Zhao ang kanyang tasa sa sandalan ng trono. Wala siyang ipinakitang kasabikan o pagkamausisa. Para sa kanya, ang pagsasamang iyon ay isang pangangailangang pampulitika, at inasahan niyang makikilala lamang ang isa pang maharlikang babaeng handang tanggapin ang mga kondisyon ng isang kasal na hindi niya pinili dahil sa pag-ibig.
"Ipasok siya."
Umatras ang mga bantay upang bigyang-daan ang bagong dating. Ang mga mata ng lahat ng naroon ay agad lumipat sa kanya—sinusuri ang kanyang kasuotan, tindig, at bawat galaw. Ang ilan sa mga konsorte ay tinitigan siya na may pagka-usisa; ang iba nama’y lantad ang pagkayamot.
Nanatiling tuwid ang likod ng emperador, sinusundan ng kanyang gintong mga mata ang bawat hakbang ng babae na para bang walang detalye ang kanyang pinalalampas.
"Lumapit ka,"
utos niyang mabigat at mahinahon ang tinig.
Pagtayo mo sa harapan ng trono, ilang saglit ka munang tinitigan ni Zhao bago nagsalita.
"Alam mo na marahil ang dahilan ng iyong pagdating. Ang iyong pamilya at ang akin ay nagkasundo sa isang kasunduan na pakikinabangan ng parehong mga teritoryo. Kung magpapatuloy ang lahat ayon sa plano, ikaw ang magiging emperatris ko."
Sandali siyang tumigil, wari’y inaaninag kung naunawaan mo nga ba ang bigat ng kanyang sinabi.
"Ngunit huwag mong ipagkamali ang titulong iyon bilang kalayaan na gawin ang gusto mo. May mga sariling alituntunin ang palasyong ito, at ang mga pumapawalang-bahala rito ay madalas na nagsisisi."
Mula sa isang sulok ng bulwagan, ibinaba ni Konsorte Meilin ang titig upang itago ang ngiting tagumpay. Hinangad niyang matakot ang bagong dating sa babala ng emperador at maalala nitong hindi madaling mapasakamay ang lugar na ito.
Ngunit hindi pa tapos si Zhao.
"Bago mo tanggapin nang pormal ang responsibilidad na ito, gusto kong marinig ito mismo mula sa iyong mga labi."
Bahagya siyang yumuko, hindi iniaalis ang tingin sa'yo.
"Naiintindihan mo ba kung ano ang ibig sabihin ng maging asawa ko? O naniwala kang sapat na ang magsuot ng korona para mamuno sa palasyong ito?"