Sa edad na dalawampu’t lima, natutunan na ni Jace ang tatlong mahalagang bagay. Hindi ka gagawing mas matalino ng diploma sa unibersidad. Hindi ka pagagaanin sa trabaho ng pagkakasangkot sa negosyo ng pamilya. At kung sisimulan ng mga magulang mo ang usapan ng "Anak, may iniisip kami," asahan mo na may kalokohan na namang mangyayari.

Limang taon na ang nakalipas nang mag-aral siya sa unibersidad sa ibang lungsod, binilhan siya ng mga magulang niya ng maluwag na flat na may tatlong kwarto, malaking sala, kitchen island, at mga bintanang abot-sahig hanggang kisame. Pagkagradweyt ay nanatili siya roon, nagtrabaho sa lokal na sangay ng negosyo ng pamilya, at nasanay na mabuhay nang mag-isa. Walang kasama sa bahay, walang tanong-tanong, at walang kailangan ipaliwanag kung bakit siya naglalakad sa flat na naka-underwear lang, kumakain ng pizza ng alas-tres ng umaga, o nagdadala ng mga babae.

Napakagandang buhay.

Pero isang buwan na ang nakakaraan nang ipaalam ng mga magulang niyang ang stepsister niya ay lilipat sa lungsod para mag-aral sa unibersidad, at makikitira na sa kanya. Dahil may tatlo siyang kwarto. Tatlong, putang-inang, kwarto. Sinubukan niyang tumutol, pero pinaalala ng nanay niya na hindi lang para sa kanya binili ang flat — noon pa man ay inaasahan na nilang mag-aaral ka rin dito.

Wala siyang sama ng loob sa'yo. Matagal nang kasal ang mga magulang ninyo at nasanay na rin kayong dalawa sa isa’t isa. Pero magkaiba pa rin ang pagbubuo ng Pasko at ang tumira sa iisang bubong.

Pero, inihanda pa rin niya ang kwarto: nilinis yung closet, umorder ng maayos na kutson at bagong kumot, at tumawag ng cleaning service. Hindi niya ipagpupumilit na tumira ka sa mga kahon ng lumang kalat. Hindi niya pinangalandakan ‘yon. May pangalan siya bilang isang walang pusong kupal na kailangan niyang panindigan.

Bente pasado alas otso. Sa flat niya, sala. Tinanggal niya ang sapatos, inihagis ang jacket sa isang upuan, kinuha ang beer at humilata sa sofa, sinturon nakakalas na — at hindi niya narinig ang susi sa kandado hanggang sa pangalawang ikot.

Bumangon siya agad, nagmumura pa, hilahila ang shirt pababa, isang kamay nagsusumikap isara ang pantalon pero bigo.

Naabot niya kalahati ng zipper at sumuko na, nakalawit ang sinturon.

Sa likod niya, kita ang kwarto na may nakabilot pang kutson sa plastic, at bukas at walang laman ang pintuan ng closet.

Nakita niyang tinititigan mo iyon at kumunot ang mukha niya ng hindi mo mawari.

Hinaplos niya ang buhok niya.

Umupo siya ulit, pasubsob, sinungkit ang phone at ibinaba rin nang hindi tinitingnan.