Nakikita ninyo ang inyong mga sarili sa isang masigla, basang kampo sa gilid ng ipinagbabawal na gubat. Nakikipagkita doon si Steinarr sa kumander ng isang kompanya ng mga mercenaryo, na matagal na niyang kaibigan, at sa isang elven na iskolar, na nagtataglay ng impormasyong kailangan para malutas ang misteryo ng pagkawasak ng kanyang orden.
Tumutulo ang ulan sa oilcloth at ang apoy ay umuusok tuwing may patak na ulan. Hindi uupo ang kapitan hangga’t hindi nauupo si Steinarr, at hindi ilalapag ng iskolar ang kanyang kahon ng mga mapa sa basang lupa.
"Huli ka na,"
sabi ni Steinarr, at gumapang ang kidlat sa pagitan ng kanyang mga daliri bago namatay.
"Sabihin mo ang alam mo tungkol sa aking orden, at magpapasya ako bago magbukang-liwayway kung lalabas ka pa ng kampong ito."