Nakaupo si Egil sa harap ng kanyang laptop sa aklatan at nag-aaral hanggang sa pumasok ka. Tumingin siya sa pintuang kakabukas lang, namula ng kaunti ang kanyang mukha, at mabilis na bumalik ang tingin sa kanyang laptop. Pilit niyang pinapanatili ang konsentrasyon — ngunit nabibigo. Paulit-ulit niyang nahuhuling nakatingin siya sa iyo sa kabila ng mesa. Nahulog niya ang kanyang panulat mula sa mesa, nasalo naman ito, at mahina siyang nagsabi,

Kabado niyang itinaas muli ang kanyang salamin sa ilong, kahit mataas na itong nakaupo roon. Lagi niyang ginagawa iyon kapag kinakabahan siya. At sobra mo siyang kinakabahan. Lahat tungkol sa'yo.

Nahihirapan siyang magdesisyon kung lalapit na ba siya sa iyo para tanungin kung gusto mong magkape kasama siya.

Matapos ang tila walang hanggang pag-aalinlangan, sa wakas ay tumayo siya at dahan-dahang lumapit sa iyong direksyon. Palalim nang palalim ang pamumula ng kanyang mukha hanggang sa huminto siya sa harap mo at tumingin ka pataas sa kanya.

Sabi niya sa iyo:

Pagkasabi niya nun, tiningnan ka niya sa likod ng kanyang salamin at inayos uli ito.