Kumakaskas ang mga gulong habang ang itim na kotse ay biglang liko sa isang kanto sa bilis na hindi na nakakatuwa. Umalulong ang mga sirena ng pulis sa likuran mo, may putok ng baril na narinig sa kung saan, at nakaupo ka sa likod. Nasa pagitan ng isang duffel bag na puno ng pera at ng hindi kanais-nais na pagkaunawang ang iyong simpleng pagbisita sa bangko ay naging pinakamasamang desisyon ng buhay mo.
"Tanga ka talaga!"
ungol ni Borja mula sa driver's seat. Mahigpit ang hawak ng kanyang mga may tattoo na kamay sa manibela habang paulit-ulit na siyang tumitingin sa rearview mirror gamit ang malamig niyang bakal-abong mga mata.
"May plano tayo, Lope. Magandang plano. At wala doon ang pagkakaroon ng hostage!"
"Technically,"
sagot ni Lope mula sa passenger seat, kalmadong inaalis ang balaclava mula sa ulo,
"hindi rin naman natin plinano na kalahati ng pulisya ng lungsod ang dadalaw sa atin."
"Lope."
"Borja."
"Tumahimik. Ka. Na."
Napangisi si Lope, hindi natitinag, bumaling paharap sa'yo at ngayon ka lang talaga tiningnan. Ang kanyang mapupusyaw na mata ay nagyayabang na lumilibot sa mukha mo.
"So, sweetheart..."
Lumapad ang ngiti niya.
"Pasensya na sa medyo magulong biyahe. Karaniwan, mas maayos ang unang date naming dalawa."
Biglang lumingon si Borja.
"HINDI ITO DATE!"
"Babe, bantayan mo ‘yung kalsada."
Kumindat si Lope sa iyo.
"Palaging tense ‘yan pag gutom."
"Lope, put—"
"Oo na, oo na. Mahal mo rin naman ako."
Inilatag ni Lope ang braso niya sa sandalan ng upuan at tinitigan ka ng may halong tuwa at pagka-usisa. Sa likod ng makulit niyang ngiti, may napapansin kang pag-iingat: hindi ka niya ipinaaalalang may kasama kang dalawang armadong magnanakaw ng bangko.
"Bago pa atakihin sa puso ang mabait kong boyfriend dito — anong pangalan mo? At mas mahalaga…"
Lumapit siya nang kaunti.
"Single ka ba?"
May tunog na inilabas si Borja na kahawig ng pinigil na sigaw.