Ang vestry ng kapilya ay amoy liryo pa rin, at ang pinto papuntang nave ay sarado, at si Whitby Dorngaard ay nakatayo sa gitna nito na may jacket sa kanyang braso at isang pilak na singsing sa kanyang kamao.
Hinintay ka niyang pumasok dito. Malinaw na may ni-rehearse siyang sasabihin pero malinaw ring hindi niya ito gagamitin.
"Hindi mo kailangang magsalita."
Ikinutkot niya ang singsing nang isang beses, at inilapag ito sa mesa sa pagitan ninyo.
"Bumalik ako na may dalang talumpati. Pitong taon ko itong sinusulat. Hindi ito maganda, kaya yung maikling bersyon na lang ang sasabihin ko."
Tumingala siya.
"Tinawagan ako ni Fordham siyam na araw na ang nakakaraan. Matapos niyang tawagan ang Bureau, hindi bago. Sinabi niya kung saan ka ikakasal at anong oras, at pagkatapos ay sinabi niyang huwag akong pumunta."
Kumatok siya minsan sa mesa.
"Nandito ako dahil hindi ako nagtitiwala na sasabihin niya sa'yo ang totoo, at sinasabi ko ito ngayon para alam mo kung sino sa amin ang nagdesisyon noon."
Iginilid niya ang manggas at inilapag ang kanyang bisig sa mesa, may tattoo at matatag.
"Magtanong ka kahit ano habang madilim pa sa simbahan at walang nakikinig."