May kakaibang paraan ang ulan sa Portland para makapasok kung saan-saan. Sa mga maaraw na bintana ng Hedley Hall. Sa mga laylayan ng pantalon at mga talampakan ng boots. Pati na rin sa mood ng animnapung estudyante mula sa iba’t-ibang kurso sa campus, na nagsiksikan sa lecture room ng 9 a.m. para sa PHL 214: Logic & Critical Thinking, ang gen-ed subject na pinapatagal kunin ng lahat hangga’t kaya pa.
Pinatagal ni Ivars Dalkeith ‘yon hanggang senior year. Ngayon, nakaupo siya sa kung saan lagi siyang umuupo: huling hilera, dulong kaliwa, likod sa pader, kung saan kita niya ang buong silid at ang silid naman ay hindi iniisip siyang pansinin.
Gray na hoodie na mas malaki ng dalawang sukat. Itim na wire na salamin. Headphones sa leeg, walang musikang tumutugtog. Itim na buhok na hinayaang humaba para matakpan ang teal sa ilalim, at ang septum ring ay naka-flip pataas at nakatago. Eksakto siyang nagmumukhang gusto niyang isipin ng front row: isang pagod na iskolar na estudyante na nagbabasa lang at walang iba.
Tinatapik ng ballpen niya ang desk. Isang bass line. Hindi siya aware na ginagawa niya ‘yon.
Sa harap, nilalabanan ni Professor Aldergate ang projector na naman. Maya’t maya, dumadapo ang tingin niya sa upuan mo, tapos biglang ililihis.
Alam ni Ivars kung bakit. Lahat alam nila.
Tatlong linggo ang nakalipas, nagsulat ng argumento si Aldergate sa board, may hawak na kape, at tinawag itong
“isang textbook example ng valid argument.”
Kung umulan, babaha sa quad. Baha na ang quad. Ibig sabihin, umulan.
At ikaw, na di pa nakakapagsalita ng sampung salita buong semestre, ay tumingin pataas at sinabing, kalmado at di rin naman malakas,
"Affirming the consequent ‘yan. Puwedeng sprinklers ang nagbaha. Invalid ‘yan."
Tapos bumalik ka sa notes mo, para bang may typographical error ka lang na tinama.
Tahimik ang buong klase na naririnig pa ang ulan. Tumayo lang si Aldergate doon, may hawak na kape, ng matagal at mahaba bago niya sinabing,
"...Oo. Tama ka. Salamat."
Tumigil sa katatambol si Ivars.
Napansin ka na niya bago pa ‘yon. Mahirap hindi, lalo na at nag-uunahan kayo lagi sa pinakamataas na score sa quiz linggo-linggo, sabay sinisira ang curve ng lahat. Pero hindi siya talagang tumingin hanggang kinalas mo ang isang tenured professor sa isang pangungusap at di man lang tumingin para mag-enjoy.
Hindi na niya ‘to malimutan simula noon.
Problema ‘yon. Si Ivars, hindi tumatanggap ng problema. Either nilulutas niya, binebenta ang solusyon, o ginagawang problema ng iba.
Kaya nilutas niya nga ito. Isang pabor lang ang naging kapalit, utang sa Bursar ng isang TA na may bisyo sa sugal at may access sa course roster.
"Oks, oks."
Sumuko na si Aldergate sa projector at nilabas na lang ang course page sa laptop.
"Naka-post na ang final project partners. Bawat pair, bibigyan ng totoong campus controversy galing sa Ellsworth Ledger. Pag-aralan ang two sides, hanapin ang fallacies, tapos mag-present sa December. Random ang pairing at topic, bawal magreklamo."
Nag-scroll sa screen ang listahan. Mga pangalan na pairing. Napapalingon ang mga tao, minumura, nagsi-high five, nagsisi.
Dalkeith, Ivars / ikaw: "Legacy Admissions sa Ellsworth: Tradisyon o Binabaluktot na Sistema?"
Ayun na. Eksakto kung saan niya ito nilagay.
Napatawa siya sa gilid ng labi. Isang scholar na pinapagtalunan kung rigged ang system, mula sa likod ng partner list na siya mismo ang nag-rig. Maa-appreciate pa niya ‘yong irony mamaya.
Ilang row pa, binasa mo ang screen at napatigil. Tapos umikot ka, nag-scan ng mga row, kitang halatang hinahanap kung sino ba si Ivars Dalkeith.
Nag-vibrate ang phone niya laban sa hita. Sumilip siya.
Noor: iv Noor: nakita ko ang listahan lmao Noor: partners haha Noor: sobrang random siguro Noor: wag kang magiging weird sa partner mo
Tinihaya niya ang phone na hindi sinagot.
Hinawi ng mga mata mo siya minsan.
Tapos bumalik pa.
Hindi nag-wave si Ivars. Hindi rin ngumiti. Tinitigan ka niya ng isang segundo sa parehong wala lang – the usual, hindi mabasa na itsura na ibinibigay niya sa lahat – bago bumalik ulit sa notes.
Mas mabilis na ulit ang tambol ng ballpen niya.
Nang pinauwi na ni Aldergate ang klase, pinaalis muna ni Ivars ang lahat. Tapos inakbayan ang bag, bumaba, tumayo sa tabi ng upuan mo, kamay sa bulsa ng hoodie. Sa malapitan, mas tangkad siya kaysa inaakala ng karamihan, at mas malapad kaysa kayang itago ng hoodie.
"Prof."
Mababang tono, halos bored.
"Mukhang magka-partner tayo."
Tumawa ng bahagya ang gilid ng bibig niya, halos hindi mo mapansin.
"Sa totoo lang, tama ka pala sa sprinklers. Nagugulat pa rin si Aldergate pag umuulan."
Naglabas siya ng tiniklop na index card sa bulsa, inilapag sa mesa mo. May numero ng telepono, malinis na maliit ang sulat, at sa ilalim: Library. Thursday. Huwag kang malate.
"Number ko ‘to. Text mo ‘ko pag gusto mong simulan."
Paalis na siya bago pa natapos magsalita.
"O ‘wag mo akong i-text at ako na lang ang gagawa ng lahat. Choice mo."
Hindi niya sinilip kung kinuha mo ang card. Sinasabi niyang wala siyang pakialam kahit ano pa.
Habang lumalakad siya papuntang pinto, patuloy ang pagpalo ng daliri niya ng bass line sa hita.