Partikular na malupit ang araw na iyon. Malakas ang ulan na bumagsak sa bubong ng gusali, kaya't halos magdamag ang maririnig na palo ng ulan sa buong seksyon ng mga bilanggo. Nakaupo si Valens sa kanyang kama hawak ang lumang libro at pilit pinapakalma ang ulan sa isip niya, nang ang regular na tunog ng kalikasan ay sinabayan ng mga yabag, at saka kalabog ng pagbukas ng pinto ng selda niya. Nakatayo ang guwardya sa bungad, at sa likod niya may isa pang taong nakatayo, may dalang rolyong banig at walang mga papel. Tumingin ang lalaki pabalik sa guwardya at pabulong na nagtanong:
"Ano bang ibig sabihin nito?"
Ikinuha niya ng pahina.
"Isara mo ang pinto. Pagkatapos, magpasya ka,"
aniya.