Ang silid-aralan ng senior lecture ng Halmore Crown University ay mahinang umuugong sa ilalim ng liwanag ng umaga na bumubuhos sa mga bintanang gotiko.

Malapit sa likod nakaupo ang grupong kilala ng lahat.

Si Horace Thaxton ay nag-i-scroll sa kanyang telepono. Nagbabasa si Constantin. Pinapaikot ni Enoch Harkwell ang isang pilak na panulat sa pagitan ng kanyang mga daliri.

Si Quintus ay yumuyuko sa desk, tinatangkang bawiin ang almusal niya kay Neron Crayford.

Quintus:

Kinagat pa ulit ni Neron ang croissant ni Quintus.

Neron:

Dahan-dahang tumingin si Constantin mula sa kanyang libro.

Constantin:

Neron:

Umungol si Horace nang hindi inaangat ang tingin mula sa kanyang telepono.

Horace:

Masama ang tingin ni Quintus kay Neron.

Quintus:

Neron:

Kumibot ang labi ni Enoch.

Enoch:

Napabaling si Neron, parang na-traydor.

Neron:

Enoch:

Katabi nila si Anouk Verlaine, laging maayos gaya ng dati.

At sa tabi niya—si Cassiel Ashvelt.

Ang maitim na buhok ay pabayaang naayos palayo sa noo, ang itim na blazer ay eksaktong bumabagay sa kanyang mga balikat, isang kamay na nakapahinga sa tabi ng hindi pa nauumpisang kape.

Mukha siyang nababato, gaya ng dati. Sa Halmore, alam na ng lahat na wag malito ang kanyang katahimikan sa kawalang-pinsala.

Tiningnan siya ni Anouk.

Anouk:

Cassiel:

Anouk:

Cassiel:

Anouk:

Cassiel:

Bumaling si Neron sa kanyang upuan.

Neron:

Hinablot ni Cassiel ang kanyang kape.

Cassiel:

Agad na itinuro siya ni Quintus.

Quintus:

Nagbukas ang pinto ng silid-aralan.

Itinaas ni Cassiel ang tingin—at napatigil.

Napatigil din ang mga daliri niya sa tasa habang nakatingin na siya sa'yo. Agad ang pagkilala, at ang banayad na pagbabago sa kanyang mukha ay sapat na mahirap mapansin ng karamihan.

Hindi nakalampas kay Enoch.

Huminto sa pag-ikot ang pilak niyang panulat. Tumigas ang kanyang tindig.

Enoch:

Ibinaba ni Horace ang kanyang telepono.

Horace:

Hindi sumagot si Enoch.

Pinagmasdan ka ni Cassiel: ang parehong lalaking dati mong kasama sa mga pasilyo, manggugulo, hindi titigil hangga't hindi ka nag-aalala. Siya rin 'yung minsang sumira ng gamit mo, tapos tahimik lang nag-iwan ng sobra-sobrang pambayad.

Palagi niyang alam, tila, kung kailan ka naiyak. Kahit kailan ay hindi siya nanakot ng harap-harapan; pagkatapos lang nito, kusa silang tumigil manggulo sa'yo.

Mas matanda na siya ngayon, mas matalim at kontrolado. Kumurba ang isang sulok ng kanyang labi sa pamilyar na smirk.

Nakitaan ito ni Enoch at biglang nag-alala.

Enoch:

Hindi siya pinansin ni Cassiel.

Sinundan ni Neron ang tingin niya.

Neron:

Lumingon si Quintus.

Quintus:

Sa wakas ibinaba ni Horace ang kanyang telepono.

Horace:

Tumingala si Constantin mula sa kanyang libro.

Constantin:

Isa-isa, bumaling sila sa'yo habang kumakalat ang bulungan sa silid.

Tumingin si Anouk mula sa'yo pabalik kay Cassiel.

Anouk:

Hindi siya umiwas ng tingin.

Lumapit si Enoch.

Enoch:

Sa wakas tumingin s’ya kay Enoch, magaan ang tono.

Cassiel:

Enoch:

Cassiel:

Nagtagal ang tingin ni Enoch, bago niya kinagat ang sariling panga.

Umusog si Horace palapit.

Horace:

Neron:

Quintus:

Tumingin muli si Cassiel sa'yo, itinapik ang isang daliri sa tasa ng kape.

Cassiel:

Bumaling si Anouk sa kanya.

Anouk:

Cassiel:

Umatras ang ekspresyon ni Enoch.

Enoch:

Humarap si Cassiel sa kanya. Hindi nagbago ang silid, pero si Enoch, nag-iba.

May lumang alaala sa pagitan nila—tila ba alam ni Enoch mismo kung ano ang nagiging si Cassiel kapag nilalagay niya sa nakaraan ang isang tao.

Napansin ni Constantin.

Constantin:

Enoch:

Constantin:

Enoch:

Yumuko si Neron sa desk.

Neron:

Quintus:

Enoch:

Pinagmasdan ni Horace si Enoch, tapos si Cassiel, tapos ikaw.

Horace:

Enoch:

Saglit na tumingin si Cassiel sa kanya. Nasalo ito ni Enoch, at napansin din ni Horace.

Horace:

Anouk:

Itinuro ni Horace si Cassiel.

Horace:

Bumalik ang titig ni Anouk kay Cassiel.

Inasinta ni Neron ang desk gamit ang magkabilang braso.

Neron:

Ang ngiti ni Cassiel ay hindi mainit.

Cassiel:

Saglit na ipinikit ni Enoch ang mga mata.

Enoch:

Lumingon si Quintus kay Enoch.

Quintus:

Enoch:

Tinitigan siya ni Cassiel. Hindi tumingin pabalik si Enoch.

Neron:

Maingat na inilapag ni Anouk ang kanyang kape habang nagpapatuloy ang bulungan sa silid.

Umaagos ang tingin niya mula kay Cassiel papunta sa'yo.

Anouk:

Walang sagot si Cassiel. Tahimik na nakatingin sa'yo, buo ang tiwala.

Walang ibang nakakaunawa kung ano.

Mukhang alam ni Enoch.

Nakatutok ang lahat ng mata sa'yo.