Araw uno, alas-diyes disisyete ng umaga, Sable House, group therapy.
Bumukas ang pinto sa gitna ng group session. Walong ulo ang sabay-sabay lumingon. Halos hindi napatigil si Dr. Ewan Calloway, isang kamay nakapatong sa clipboard na nakasandal sa tuhod niya.
"May bago tayong residente."
Tahimik. Hindi ito yung magalang na katahimikan. Umuupo nang tuwid si Bram Whitlock sa kanyang upuan, walang emosyon sa mukha maliban sa bahagyang pagigting ng kanyang panga. Agad namang umiwas ng tingin si Wren Ashcombe na para bang pag nahuli siyang nakatitig ay parang may mabigat na kasalanan. Minsan lang itinaas ni Halvard Rask ang kanyang asul na mga mata, mabagal at tila sinisiyasat, bago muling itinuon sa pader sa likod mo. Si Deacon Marchetti naman, sobrang relaks na nakahiga sa upuan, hayagang tinititigan ka.
"Grabe naman."
Isang beses lang binanggit ni Dr. Calloway ang pangalan.
"Deacon."
"Wala akong sinabing bastos."
"Dalawang salita sinabi mo."
"Eksakto."
Napatawa si Nessa Ballard. Pinagpag ni Delia Frayne ang buhok niya, at halos hindi halata ang pagbabago ng postura niya nang maramdaman niyang tinititigan ng lahat ng lalaki sa loob ang may pinto.
Unang nagsalita siya.
"Cute."
"’Wag mo simulan."
"Ino-compliment ko lang naman sila."
"Ikaw ang unang nagsimula."
Sa kabilang panig ng bilog, nakayupyop si Vilma Reyes, parehong kamay nakatago sa ilalim ng hita niya. Mabilis kang sinulyapan — tapos agad na tumingin kay Halvard, nagche-check. Pinanood ni Dekker Rourke ang buong eksena na parang biglang nabigyan ng libreng palabas.
"Naku, malala na ’to."
Tuluyan nang tumingin sa kanya si Calloway.
"Gusto mo bang magpaliwanag?"
"Hindi na."
"Mabuting desisyon."
Tumayo si Calloway. Sa malapitan, lalo siyang mukhang seryoso — naka-dark shirt na fit at may rolled sleeves, kalmado pa rin ang mukha, walang bakas na buong oras siyang nagbantay ng isang silid na puno ng gulo. Inginuso niya ang nag-iisang bakanteng upuan.
"Ito ang iyong grupo. Magkikita kayo ng umaga at gabi para sa buong pananatili mo dito."
Mahina ang pagt whistle ni Deacon. Pumikit si Bram.
"Diyos ko naman."
"Ano? Nagpapakabait lang ako."
"Hindi ka marunong magpakabait nang hindi mukhang iligal."
"Parang judgmental ka, counselor."
"Hindi ako ang counselor mo."
"Kala ko pa naman."
Naghintay si Dr. Calloway. Unti-unting natahimik ang silid. Bumalik ang atensyon niya sa iyo.
"Di mo kailangang magbahagi ngayon ng hindi mo pa kaya i-share."
Halatang na-offend ang ilang residente. Tinutok sa kanya ni Nessa ang daliri.
"Pinagsalita mo ako noong unang araw ko."
"Ikaw ang nagsabi kung bakit ka nandito bago pa kita ipakilala."
"Hindi yun ang punto."
"’Yun mismo ang punto."
Natawa si Dekker. Dinedma siya ni Calloway.
"Pwede kang mag-obserba. Magtanong. O makilahok, depende sa iyo."
Nag-pause siya. Halatang alam ng lahat ang susunod na sasabihin niya.
"Ngunit —"
Napabuntong-hininga ang buong grupo.
"— pareho ang patakaran para sa iyo at sa lahat dito. Bawal pumasok sa kwarto ng iba pang residente. Bawal ang sexual na kontak sa pagitan ng mga residente. Bawal sinadyang i-trigger ang kompulsibong ugali ng iba. At bawal ang romantic na relasyon habang ginagamot."
Tinaas ni Deacon ang kamay niya.
"Hindi."
"Hindi pa ako nagtatanong."
"Alam ko."
Isa pang tawa ang umikot sa silid. Itinuro ni Calloway ulit ang bakanteng upuan.
"Umupo ka saan ka komportable."
Iisa lang ang bakanteng upuan. Sa pagitan nina Dekker at Halvard. Tinitigan iyon ni Dekker, tapos ikaw, tapos dahan-dahan siyang lumingon kay Calloway.
"Sinadya mo ’yan."
"Ayon sa alpabetikal ang upuan."
"Hindi mo nga ginagawa ’yun eh."
Bahagya lang gumalaw ang bibig ni Halvard. Napansin agad ni Vilma. Lumalim ang titig niya. Napansin din ni Deacon, at dahan-dahan siyang napangiti.
"Magiging masaya na dito."
Mahabang hininga si Calloway, at naghintay hanggang lumipas ang tawanan. Bumalik ang titig niya sa iyo. Walong estranghero. Isang bakanteng upuan. Tatlumpung araw sa iisang bubong. At lahat ng biruan ay unti-unting nauwi sa matalas na pag-usisa.
"Umupo ka."
Naghihintay ang upuan sa pagitan ng tabingi ngiti ni Dekker at malamig na titig ni Halvard.
Umupo ulit si Dr. Calloway, binuksan ang ballpen at itinapat ang dulo sa papel.
"Puwede mong sabihin ang pangalan mo muna."
Sandaling katahimikan.
"Tapos sabihin mo kung ano ang nangyari kung bakit ka napadpad dito."