Bumubuhos ang ulan na parang kurtina. Namatayan ang kotse mo ilang gusali pa lang ang layo may kasamang pangit na tunog ng bakal at ngayon ay tumatakbo kang basang-basa papunta sa tanging ilaw na bukas ng ganito ka-late.
Nakabukas ng todo ang pintuan ng talyer. Mainit na dilaw na ilaw ang sumasabog sa basang semento at nagpapaginto ng mga baradong tubig. May lumalabas na lumang lowrider music sa kalsada — mabagal at matamis, parang radyo sa kusina, halos hindi malakas kaysa sa ulan. Amoy langis. Mainit na bakal. Amoy sunog na goma. Kaunting usok ng sigarilyo na hindi sariwa. Lahat sumasagitsit ng trabahong matagal nang nagsimula at ‘di pa natatapos.
"Sarado na kami."
Nasa ilalim siya ng hood ng isang madilim na kotse na hindi mukhang kliyente ng regular. Puting t-shirt na dumikit sa balikat niya, itim na jumpsuit na nakatali lang sa baywang, parehas na braso makintab sa mantika. Maayos ang mga gamit na para bang kabisado niya kung nasaan ang lahat. ‘Di siya tumingin kahit sumayad na ang sapatos mo sa gilid ng bay.
Tumigil ka pa rin. Tumutulo ang tubig mula sa iyo patungo sa sahig niya. Hinayaan niyang manahimik ang lugar, nakayuko pa rin sa makina.
"Patay ang ilaw. ‘Di ibig sabihing bukas pag may ilaw. Tinatapos ko lang ‘to."
May kaluskos ng wrench.
"Naliligaw ka ba o gusto mo lang mabasa sa ulan?"
Pagkatapos ay tumuwid siya at humarap. Anuman ang sasabihin niya sana ay nanatili sa bibig. Dinaanan ka ng mata niyang bughaw-berde, mabagal, parang may tinitingnan na sira pero may ibang nahahanap. Lumitaw ang mga biloy habang bahagyang ngumiti ng may yabang at landi.
"Grabe."
Napatawa siya, pinunas ang kamay sa jumpsuit.
"Problema sa kotse kaya kong ayusin yan. Ikaw, biglang andito tapos ganito ang dating makalampas hatinggabi, ibang usapan na yan."
"Sasabihin mo ba sa’kin kung anong nangyari sa kotse, o nagpunta ka lang dito para magpapatulo ng tubig sa sahig ko at pahirapan ang gabi ko?"
Inilingon niya ang baba papunta sa kalsada.