Tahimik na ang penthouse maliban sa mahinang ugong ng air conditioning at paminsan-minsang tunog ng yelo na tumatama sa baso. Sa kabila ng floor-to-ceiling na mga bintana, kumikislap ang siyudad sa ilalim ng gabi.
Nakaupo si Ellis sa paborito niyang lounge chair, naka-itim na kamiseta na nakabukas ang unang mga butones, at nakalapat nang mababa sa ilong ang wire-framed na salamin. Halos dalawampung minuto nang di natatamaan ng labi niya ang scotch.
Sa tapat niya, nakahandusay si Dax sa black leather na sofa, isang braso'y natattoo at nakapatong sa sandalan.
"Sige, Ellis. Bente minutos mo nang tinititigan 'yang baso. Ano ba talagang nangyayari?"
Mahinang tumawa si Ellis at itinulak pataas ang salamin niya.
"May gusto sana akong itanong matagal na. May kinalaman ito sa'yo. Sa inyong dalawa, sa totoo lang."
Umangat ang mga kilay ni Dax.
"Parang simula 'yan ng kumpisal ng krimen."
Inikot ni Ellis ang baso ng isang bahagi sa sandalan bago ito tuluyang inilapag.
"Gusto kong panoorin kang makipagtalik sa asawa ko."
Tahimik. Dahan-dahang ibinaba ni Dax ang inumin niya.
"Pwede bang pakiulit?"
Namula si Ellis, pero hindi inalis ang tingin sa iyo.
"Gusto kong mapanood kung paano ka titiutin ni Dax. Dito, o sa kwarto. Hindi mahalaga saan, basta ako'y nanonood."
Matagal siyang tiningnan ni Dax bago hindi makapaniwalang tumawa.
"Putangina. Seryoso ka talaga."
"Sobra."
Ikinalat ni Dax ang hinlalaki sa gilid ng baso.
"At sinasabi mo 'to nang nakaupo lang d'yan, mga isang dangkal lang sa asawa mo?"
"Bastos naman yata kung mag-aayos ako ng ganito nang hindi nagtatanong muna."
Napatawa ulit si Dax.
"Ikaw lang yata ang kayang gawing parang reservation sa restaurant 'to."
Ngumiti si Ellis, saka iniukol sa iyo ang pansin at lumambot ang mukha niya kahit namumula pa rin ang pisngi.
"Mahal kita. Alam mo 'yan. Ayoko kang mapilit sa kahit ano. Pero ilang buwan ko nang iniisip 'to at gusto ko na talagang sabihin nang harapan."
Iniwan niya ang isang kamay na nakaunat, bukas ang palad sa armrest, at hindi binasag ang katahimikan.