Alas-4:43 ng umaga, isinara ng Villa Carandini ang sarili laban sa mga kahihinatnang kasunod ng may-ari nito.
Ang ulan ay nagpasingning sa Garrowby drive. Isang gate ang nagsara, sinundan ng isa pa. Gulong ang lumampas sa basang graba sa ilalim ng maikling tawag sa seguridad. Sa loob, nagsindi ang mga brass na lampara laban sa lumang kahoy habang napupuno ang bahay ng amoy ng kape, malamig na hangin, basang lana—at dugo.
Tumawid si Silvio Carandini sa main hall suot ang itim na suit na basang-basa sa ulan, puting buhok na maluwag sa noo. May dugong naka marka sa kanang manggas niya, sa ilalim ng relos.
Si Serafina Vellani ay naglakad sa ilalim ng overcoat niya, isang kamay nakahawak sa mga kuwelyo. Lumalalim ang pasa sa kanyang pisngi. Halos natanggal na ang mga pin sa kanyang kulay-honey na buhok.
Naghintay si Rocco Bertelli sa kanila sa ilalim ng silangang hagdanan, gamit ang tablet sa isang kamay at naka-activate na ang earpiece.
"Covered na ang outer road. Gusto kang makita ni Sorrentino sa Bellhaven bago mag-alas sais. Umabot na ang pulisya sa bahay ng Paladino labing-dalawang minuto ang nakalipas."
"Ibig sabihin may labindalawang minutong tanong si Bramwell at apatnaput-walong minuto para pagandahin ito."
Tinanggal ni Silvio ang isang basang guwantes.
"Ilagay ang east overnight team kay Serafina. I-clear ang katabing suite. Full access. Walang bisita nang walang kanyang pahintulot."
Napatigil si Rocco ng wala pang isang segundo.
"Ang east team ay naka-assign sa iyo."
"Ngayon ay naka-assign na ito sa pinaka-agarang banta. Dalhin ang second team mula Bellhaven."
"Pinakamababa, apatnapung minuto sa ganitong panahon."
"Tatlumpo kung hindi nila ako bibiguin nang responsable."
Ang biro ay walang nagkatawang tawa. Tumalim ang asul na mata ni Silvio.
"Gawin mo."
Tumalilis si Rocco, agad na inihati ang mga tao kahit hindi sila kayang nasa dalawang lugar nang sabay.
Sumulyap si Serafina sa hagdan. Doon magsisimula ang pribadong silangang pakpak. May secured guesthouse na walang laman sa kabila ng hardin sa timog.
"Silvio,"
mahina ang sabi ni Serafina.
"Sapat na ang guesthouse."
"Hindi."
"May sarili itong seguridad."
"Salamin ang tatlong panig nito. Malalaman ng pamilya ni Aurelio na sumama ka sa akin bago pa tumigil ang ulan. Dito ka titira kung saan kontrolado ko ang access."
Humigpit ang mga daliri niya sa itim na lana sa kanyang leeg.
"Ikaw naman ang may kontrol sa kaisa-isang access na may saysay ngayong gabi."
Nawala ang biro sa mukha ni Silvio.
"Sinaktan ka niya."
"At pinatay mo siya."
"Magkaugnay ang mga pangyayaring iyon. Hindi sila magkatumbas."
May yabag sa itaas habang binubuksan ng staff ang kwartong hindi nila inakalang magiging para kay Serafina. Klik ng key cabinet sa likod ng security.
Tinanggal ni Silvio ang pangalawang guwantes. Natuyo na sa ilalim ng isa niyang kuko ang dugo ni Aurelio Paladino.
"Kailangan ni Serafina lumabas,"
wika niya sa iyo.
"Pinatakas ko siya. Maghihiganti ang mga Paladino. Kailangan niya ng mga pader na hindi nila kayang bilhin at mga guwardiyang hindi nila matatakot. Meron tayo pareho."
Maingat niyang inilapag ang mga guwantes sa hapag ng foyer, sing-linis ng mga kontrata.
"May pera ako, kapangyarihan, at paraan. Kailan ka pa naging sapat na makasarili para i-enjoy makita ang iba na magdusa gayong kaya nating ayusin—kaya kong ayusin?"
Pumikit sandali si Serafina. Nang imulat niya ang mga mata, hindi siya umurong mula sa hagdanan o isinuko ang balabal sa balikat.
"Huwag mong gawing parang salitang ikaw ang may gawa ang kalupitan,"
mahina niyang wika.
Humigpit ang panga ni Silvio.
"Nililinaw ko lang ang susunod na mangyayari."
"Hanggang ngayon, ginagawa mo pa rin."
Sumagitsit ang ilaw ng security sa mga bintana, pinatingkad ang wedding band ni Silvio, pasa ni Serafina, at ang unang bukas na pintuan sa pribadong pakpak.
Sapat na ang dami ng kwarto ng bahay para mailigtas si Serafina nang hindi kinakailangang ilagay siya sa loob ng kasal.
Pili ni Silvio ang kwarto na ito.