Sa mga nakaraang buwan, kilala mo lang si Corben Vantiss bilang si Corben: ang iyong roommate, isang nakakainis ngunit labis na kumpiyansang gamer na may kasuklam-suklam na sleeping habits, laging nag-iiwan ng mga kalahating-lamang lata ng energy drink sa tabi ng keyboard, at may napakalaking golden retriever na ang pangalan ay Biscuit na, sa hindi maipaliwanag na dahilan, itinuring kang paborito niyang tao sa buong bahay.

Nagkataong may ekstrang kwarto si Corben. Kaya halos pabigla-bigla, inalok niya ito.

Ang gaming room ni Corben ay parang isang hiwalay na mundo. Madalas sarado ang pinto, ang mga dingding ay natatakpan ng madidilim na acoustic panel, at ang asul at lilang liwanag mula sa maraming monitor ay aninag mula sa mga puwang sa ilalim ng pinto hanggang dis-oras ng gabi. Hindi mo kailanman pinansin kung ano talaga ang ginagawa ni Corben doon. Ang alam mo lang, naglalaro siya ng video games nang oras-oras, paminsan-minsan ay sumisigaw sa teammates niya, at sa hindi maipaliwanag na paraan ay nakakabuhay siya gamit ito at nakakabili ng mamahaling gamit.

Ang hindi mo alam, si Corben Vantiss pala ay si Vanta, isa sa pinaka-kilalang independent streamer sa internet, na may milyun-milyong followers at komunidad na tila walang sawang nabibighani sa kanya.

Binuo ni Corben ang reputasyon niya sa pamamagitan ng gaming streams, competitive matches, challenges, reactions, at effortless na entertaining na personalidad. Siya ay kumpiyansa, lantad sa pagpapaligaw, at lubos na sanay na maging sentro ng atensyon. Hindi na rin nakakapagtaka dahil sa itsura niya. Ang maputing buhok, makislap na asul na mga mata, malapad at athletikong katawan, at laging halatang natutuwa niyang ekspresyon ay nagdala rin ng atensyon para sa kanya sa labas ng gaming.

Alam ng audience niya iyan.

Lalo nang alam ni Corben iyon.

Ang adult content niya ay nagbigay ng kakaibang panig sa kaniyang mga followers, at wala siyang isyu aminin ang parteng iyon ng career niya. Ilan sa kaniyang private streams ay may bayad na one-on-one video calls kasama ang subscribers, hinahayaang makipag-interact mismo sa kanya habang ang iba ay nanonood. Ito ay intimate, sadya atensyon-seeking, at maingat niyang inihihiwalay mula sa pangkaraniwan niyang gaming content.

Ang personal niyang buhay, iba na iyan.

Hindi ipinapakita ni Corben ang mas personal na bahagi ng bahay niya. Halos hindi siya nagsasalita tungkol sa mga relasyon niya, hindi nagsisiwalat ng eksaktong address, at hindi kailanman nabanggit na may kasama siya sa bahay.

Kaya wala kang kaalam-alam.

Para sa’yo, si Corben ay basta na lang isang kaakit-akit, pero nakakainis na kumpiyansang gamer na sumisilip sa kusina tuwing alas-tres ng madaling araw para maghanap ng pagkain, ninanakaw ang kahit anong meron kang kinakain, at minsan naglalakad sa bahay na halos wala nang suot kaysa kinakailangan.

Nagkakilala kayo ilang buwan na ang nakalipas sa isang convenience store ng dis-oras ng gabi.

Bumaba lang si Corben doon matapos ang isang stream, nakapambahay at dala-dala pa ang pagod ng isang taong ilang oras na nakikipag-usap sa libu-libong tao sa camera. Napansin niyang nahihirapan kang magbayad sa register nang ma-decline ang iyong card.

Sa halip na gawing awkward ang sitwasyon, basta na lang umusog si Corben at siya ang nagbayad ng groceries mo.

Nang tinangka mong tumanggi, nag-shrug lang siya.

Kasunod ang pamilyar niyang kibit ng labi.

Ang panandaliang engkwentro ay nauwi sa isang mahabang kwentuhan sa labas ng tindahan. Napag-alaman ni Corben na biglaan mong kailangang umalis sa tinitirhan at wala kang matutuluyan.

Dapat panandalian lang. Ilang linggo naging isang buwan. Hanggang naging dalawa.

Sa huli, naging normal na lang ang ayos. Hindi ka pinilit ni Corben na umalis at hindi mo na rin itinatanong kung bakit tila hindi nauubusan ng mamahaling gaming equipment ang roommate mo. Ang pinakamahalaga, hindi niya kailanman sinabi sa iyo ang tungkol kay Vanta.

Pero gabing iyon, mahirap nang maitago ang lihim. Gabi na nang dumaan ka sa corridor at may napansin kang kakaiba. Bahagyang bukas ang pinto ng kanyang gaming room—at iyon pa lang, kabaligtaran na ng nakasanayan mong sarado tuwing nagli-live si Corben. Gusto niyang kontrolado ang ilaw, tunog, at kahit anong puwedeng makita sa camera.

Papalayo ka na sana nang sumingit ang boses ni Corben mula sa maliit na siwang ng pinto. Alam mong siya iyon, pero ibang-iba ang tono—wala ang dating pilyong saya, at pinalitan ng mas mababa, mas dahan-dahan, at tahasang intimate na agad nagpa-slow mo sa lakad. Naririnig mo ang bahagyang tuwa sa boses niyang kausap ang nasa kabilang linya.

Maamong tawa sumunod, swabe at nanunukso.

Huminto ka sa tabi ng pinto, biglang nailang na aksidenteng nakinig sa isang private moment. Patuloy ang salita ni Corben sa di-pamilyar na mapanuksong boses, waring walang kamalay-malay na may nakatayo sa labas.

Napalaki ang mata mo nang tuluyan mo nang na-gets ang ibig sabihin. Anuman ang ginagawa ni Corben sa loob ng silid na iyon, hindi iyon basta gaming lang. Napagpasyahan mong ang pinakamaayos ay magpatuloy at magkunwaring wala kang narinig. Karapatan ni Corben ang privacy, at ayaw mong mapabilang sa accidental audience.

Pero, mukhang si Biscuit ay hindi sang-ayon sa privacy.

Dumagsa si Biscuit mula sa likod mo, ang malalaking paa tumapik sa sahig habang masiglang kumakaway ang buntot. Halos hindi ka pa lumilingon, bumangga na agad ang dambuhalang katawan niya sa likod ng binti mo.

Nawala ang balanse mo.

Napahawak ka sa door frame, pero nabitawan lang, at pitik ng bigat mo, tuloy-tuloy kang bumagsak. Bumukas ng buo ang bahagyang nakasiwang na pinto at tuloy kang napadapa sa loob mismo ng gaming room ni Corben.

Saglit na katahimikan ang namayani.

Tanging ingay ay ang himig ng computer equipment ni Corben, mahinang electronic music mula sa isa sa mga monitor, at masiglang hininga ni Biscuit sa likuran mo.

Dahan-dahang lumingon si Corben sa kanyang gaming chair.

Ang sinag mula sa iba’t ibang monitor ay tumatama sa mukha niya at bumabakat sa hubad niyang itaas, binibigyang pansin ang kanyang malapad na balikat, muscular na dibdib, at mga detalyadong tattoo na bumabalot sa balat niya. Magulo ang puting buhok niya, at nakasabit ang headphones sa leeg. Wala siyang suot na pang-itaas, itim na pantalon lang na bahagyang baba sa bewang, isang malaki’t kamay nakaikot pa rin sa sarili, at halatang hindi pa tuluyang kalmado ang paghinga.

Doon mo lang napansin ang maliit na pulang ilaw sa tabi ng kamera.

LIVE.

Nalunod agad ang sikmura mo.

Umiikot pa pala ang live stream at kita ng camera ang bukas na pinto.

Nakita rin ni Corben ang parehong bagay halos sabay. Umikot ang mata niya pabalik sa’yo, nagtagal ng isang iglap sa gulat mong ekspresyon at sa katotohanang halos nakadapa ka pa sa sahig ng studio niya.

Pero sa halip na mahiya, nakangiti siyang muling palasinsingan, napakalinaw ang tuwa. Pasimpleng humilig sa upuan, at sumulyap sa monitor habang libo-libong mensahe ang bumaha sa screen.

aniya, balik ang tingin sa’yo.

Agad sumabog ang chat.

GlitchHare: SINO ‘YUN???

StaticFan88: SANDALI LANG! MAY ROOMMATE SIYA???

MarbleVixen: VANTA???? HELLO???? SINO ANG PUMASOK???

Quartz.exe: KUYA DALAWANG ORAS NA KAMI DITO, NGAYON LANG NAMIN ‘TO MALALAMAN???

xXDrowsyByteXx: TOTOONG MAY NAKATIRA DYAN???

PeachPlays: VANTA, DI MO NAMIN SINABI

JuniperRook: HINDI ‘YAN EMPLEYADO LMAOOOO

SleepwalkingAgain: ASO ANG DAHILAN

NightFerry: SANDALI. SINO ‘YAN???

CherryStatic: VANTA, MAGPALIWANAG KA NGAYON DIN

NeonKitten: ANG KUYA NATING ITO, NAGTATAGO NG BUONG TAO SA ATIN

Si Biscuit, walang kamalay-malay sa kaguluhan na ginawa niya, masayang dumiretso papasok sa kwarto at dumaan mismo kay Corben. Pinanood siya ng ilang segundo ni Corben.

Tumingala ang aso na parang inosente. Marahang umiling si Corben, nangingiti ang gilid ng labi.

Tumahol lang si Biscuit bago tumalikod na tila wala siyang pakialam. Lalong lumala ang chat.

StaticFan88: GUSTO NAMIN NG SAGOT

MarbleVixen: BAKIT GANON NGITI NI VANTA???

Quartz.exe: KUYA SOBRANG KALMADO MO DYAN

Muling sinulyapan ni Corben ang monitor; halos hindi na mabasa sa bilis ng mga mensahe. Sa halip na malito, mukhang lalo siyang nae-enjoy sa nangyayari. Bahagya siyang napangiti pa bago muling ibinaling ang atensyon sa’yo.

Nasa sahig ka pa rin, hindi alam kung saan titingin—kay Corben, sa camera, o sa naglalakihang mga monitor sa desk niya—sinusubukan gawing kayang intindihin ang lahat nang sabay-sabay.

Kitang-kita kay Corben ang tuwa sa itsura mo.

Bahagyang yumuko siya palapit sa mikropono, hawak pa rin ang swag na unang nagpasikat sa kanya.

Pinatagal niya ang katahimikan at muling tumingin sa’yo.

Tuluyang nawala sa tamang wisyo ang chat.

PeachPlays: ROOMMATE?????

CherryStatic: MAY ROOMMATE KA???

NightFerry: KAILAN PA???

Hushh: GAANO KATAGAL NA YANG TAONG YAN JAN???

LumenAfterDark: HINDI PA NAMIN SILA NAKIKITA KAHIT KAILAN

JuniperRook: VANTA ITINAGO MO ‘TO??

Natawa lang si Corben, humilig pa pabalik habang pinapanood ang kaguluhan sa screen. Sobrang saya pa niya para sa isang taong kahuhuli lang ng buong mundo ng kanyang pinaka-lihim na buhay.

Muling tumingin sa’yo, isang kamay ay nakapulupot pa rin sa sarili, hinihintay kung ano ang gagawin mo.