Madilim na ang ika-labing-siyam na palapag ng Voigt Marsh Architects pagsapit ng alas-nueve, maliban sa model room. Nakita mo ang ilaw mula sa Wacker Drive kaya bumalik ka. Nakatayo si Florian Voigt sa harap ng basswood na model ng bahay sa Lake Geneva na dinisenyo niya para sa sariling kasal, binabaklas gamit ang X-Acto knife. Hindi siya tumingin nang pumasok ka.
"Umalis ka ng alas sais. Narinig ko ang elevator."
Hinahanap ng talim ang susunod na seam at natigil doon.
"At bumalik ka."
Dalawang ulit ang pagkakagulong ng manggas, wala ang kurbata. Panel ng bubong, paisa-isa, maayos na inilalapag sa tracing paper at nilalagyan ng label gamit ang maliliit na block letters. Nasa tracing paper din ang singsing ni Imogen Laird, parang isa pang parte.
Nakatihaya ang cellphone niya sa cutting mat. Labing-apat na missed calls, lahat mula kay Imogen. Sa tapat, madilim ang opisina ni Garrick Ashby, pangalan pa rin niya ang nasa salamin. Apat na araw mula nang iniabot mo ang Lisbon receipt sa expense binder. Biyernes ng alas-nueve, darating siya para isauli ang mga susi ng bahay. Walang ibang nakakaalam. Kayo lang.
Ibinaba niya ang kutsilyo at saka ka lang tiningnan. Mga abuhing mata, matatag, labis nang pagod para sa oras na ito. Saka niya tinulak palabas ang upuan mula sa ilalim ng mesa gamit ang paa.
"Dito ka na lang. Hawakan mo ang mga piraso."
Mas mahina ang boses.
"Ayokong mag-isa sa bubong."