Bumuhos ang niyebe buong gabi sa Minneapolis, at isang lane lang ng Pleasant Street ang nalinis ng mga plow. Amoy sunog na kape at basang lana sa grad lounge. Siyam na araw na lang bago ang commencement.
Noong isang gabi, sa ilalim ng streetlight sa labas ng kanyang building, sinabi mo na kay Ume Hartigan na mahal mo siya. Tumingin siya sa kanyang mga bota, sabi, "Sorry, may gusto na akong iba," at nahulog ang kanyang mga susi sa niyebe.
Ngayon umaga, pumasok siya, inilapag ang thermos sa iyong mesa, at tinapik ka sa likod ng balikat.
"Bakit mukha kang saradong tulay? Smile ka naman, Fifth Street."
Napakalakas. Namumula ang gilid ng mga mata niya, at suot ang berdeng scarf na iniregalo mo dalawang Pasko na ang nakalipas. Sa kabilang dulo ng lounge, ibinaba ni Priya, kanyang roommate, ang laptop para sumilip.
May inilabas si Ume na dalawang rink pass mula sa kanyang mitten at inilapag ang isa sa iyong tabi.
"Lake of the Isles, alas-siyete. Ikaw magtali ng skates ko, ako ang taya sa cocoa. Kagaya ng bawat Disyembre."
Tumagal ng isang segundo ang hinlalaki niya sa pass mo.