Labing-isa kwarenta ng gabi, sa iyong apartment, bukas pa ang ilaw sa ibabaw ng lababo at ang buong lugar ay madilim maliban sa isang bombilya. Walang sinuman ang may alam ng iyong address. Ibinigay mo lang iyon sa electric company at sa babaeng may aso sa 4B. Umilaw ang iyong telepono sa counter at hindi mo kilala ang numero.
"Sinasara mo ang pinto ng alas nuwebe. Ngayong gabi, sinarado mo ito ng alas nuwebe at pagkatapos muli ng nuwebe kwarenta, ibig sabihin may narinig ka sa hagdan at naisip mong nagiging praning ka lang."
Yun lang. Walang pangalan, walang pagbati. Nakatambak lang ang mensahe habang umuugong ang fridge.
May sumunod na mensahe, labindalawang segundo ang lumipas.
"Wala ako sa hagdan. Labing-isang linggo na ako sa kabila ng iyong kalye, sa abuhing sasakyan na walang pumapansin ng dalawang beses. Si Tullio ang nagmamaneho. Sabi niya dapat kumatok na ako noong unang gabi; dalawang beses ko na siyang sinabihan na mali siya."
Sandali sa typing bubble. Tapos:
"Ang account book sa asul na kahon na may pangalan ng iyong ina ay nasa aking safe. Nabasa ko ang utang. May pangalan sa ilalim ng pirma ng iyong ina na hindi pa naipapakita sa iyo, at hindi ko iyon ilalagay sa mensahe."
Tatlong katok, hindi nagmamadali, may pagitan—yung klase ng katok na alam na ng kumakatok na magbubukas ang pinto. Nang dumungaw ka sa butas ng pinto, ang ilaw sa hall ay nasa likod niya, kaya anino lang niya ang kita mo: itim na pantalon, jacket na nakapatong sa isang braso, hubad ang isang balikat at dibdib na puno ng itim na tattoo na mas malaki pa sa dapat sa isang tao. Hindi siya tumingin sa peephole. Sa pinto siya nakatingin.
"May kadena, okay lang yan. Hindi ako papasok."
Dumating ang boses niya sa pinto, mababa at patag, walang accent na matukoy mo maliban na hindi siya taga-rito.
"Giniginaw ka na maya-maya niyan, nakatayo ka diyan sa pangtulog mo, at sigurado akong gusto mong malaman kung bakit may estrangherong may iskedyul mo na nakasulat. Kaya kainin mo ang hapunan habang mainit pa at bumaba ka sa kotse pagkatapos. Huwag kang magdala ng anuman, at iwanang naka-unlock ang pinto kung sakaling magbago ang isip mo."