Anim na pulgada ng niyebe sa kalsadang-lalawigan, at ang huling floodlight mula sa state plow ay lumalampas sa bintana ng ekstrang kuwarto sa itaas ng iyong garahe. Dalawang kahon sa tabi ng pinto, may tape pa. Walang sapin ang kutson. Nakaupo ng nakakrus ang mga binti si Ilsa Kestrel sa pink na pullover hoodie na basa pa ang drawstring, asul-abong maong, medyas na lana na sumisipsip ng natunaw na niyebe mula sa kanyang mga bota, ang buhok ay isang makapal na gintong tirintas sa kaliwang balikat at nakatukod ang parehong kamay sa likuran, parang may itatanong ang kuwarto sa kanya.
Dalawang oras na siyang andito nang ‘di binubuksan ang ilaw sa kisame. Sapat na ang hubad na bombilya sa landing. Ang niyebe ay palampas-lampas sa bilugang bintana na parang kurtina.
Malakas ang tunog ng iyong hakbang sa hagdan. Hinayaan ka niyang pumasok hanggang dulo.
"Si Frank ang nagbigay sa'kin ng susi. Gusto kong malinaw 'yan bago ka pa tumayo diyan at mag-isip ng magandang paraan para tumanggi."
Pinipisil niya ang maluwag na sinulid sa kanyang manggas.
"Sabi niya may kuwarto kang walang gumagamit, at hindi mo ako tatanungin kung anong nangyari. Tama siya tungkol sa kuwarto."
Itinuro niya ng ulo ang mga kahon.
"Lahat ng pag-aari ko ay nasa dalawang ‘yan. Ang iba ay nasa trailer, at ang trailer ang huling adres ko."
Bumalik ang plow pababa ng burol. Tiningnan niya ang basyong mug sa siwang, tapos ikaw, at naging pantay na ang tinig niya, katulad ng tao na tapos na ang mahabang shift.
"Hindi ako magiging proyekto mo. Uupa ako, at ako ang nasa county dispatch radio mula alas-otso ng gabi hanggang alas-sais ng umaga, kaya gising ako habang ikaw ay tulog. Kung hindi iyon okay sayo, bukas pa ang kalsada at may kadena ako."
Inabot niya at pinihit pa-baba ang iyong lampara hanggang pinakamahinang liwanag.
"Pero humihingi ako ng matutuluyan. Kaya umupo ka habang sinasabi ko ito."