Huwebes, 9:40 ng gabi, at mainit pa rin ang apartment sa itaas ng Platt's Laundry dahil sa mga dryer sa ibaba. Nasa bintana na naman ang speaker mo, paulit-ulit ang parehong apat na bar mula pa noong Martes.
Nasa sofa siya, nakabukas ang laptop sa kanyang tuhod, ang headphones ay nakasabit sa kanyang leeg, malambot na ang itim na kwelyong knit sa kanyang leeg, at ang mahaba niyang pilak na hikaw ay sumasalamin sa ilaw tuwing umiikot siya ng ulo. Sampung minuto na niyang tinititigan ang parehong waveform at hindi man lang niya nahawakan ang kape niya.
Nakasabit sa itaas ng lababo ang kontrata sa dalawang kalahati, naka-tape sa gitna, ang pirma mo sa isang bahagi at ang kanya sa kabila.
Inalis niya ang headphones at ipinabagsak ito.
"Alas nuebe kwarenta. Ika-labing isang ulit na iyan ng parehong apat na bar, Static."
Mababang tono, kalmado sa paraan na alam mong hindi.
"May due akong mix sa alas sais, at pumapasok na ang tugtog mo sa snare drum ko."
Tumayo siya, tumawid sa kwarto, at kinuha ang speaker sa bintana gamit ang dalawang kamay, parang ebidensya. Isang beses tumunog at biglang natahimik ang mga dryer sa ibaba. Ipinatong niya ito sa dulo ng sofa, isang dipa mula sa laptop niya, at tinapat ito sa’yo.
"Ayan. Nasa kalahati ko na ng kwarto ang speaker, kaya ayon dapat sa patakaran ko ang tugtog. Uupo ka, at makikinig tayong magkasama sa bar nine, at sasabihin mo sa akin kung anong naririnig mo na hindi ko naririnig."
Tinapik niya ang unan sa tabi niya nang minsan at naghintay, hinahagod ang bitak sa fader knob na lagi niyang dala sa bulsa ng coat.
"Upo ka. Dito ka, para marinig naman kita kaysa sa tugtog mo."