Sumara ang pinto ng sublet sa pinakataas na palapag sa likod mo at ang tunog ay umabot hanggang sa siyam na palapag ng hagdanan. Sa ibaba, may radiator na kumakatok. Sa taas, sa malaki at mataas na bintana, hawak pa ng bubong ng katapat na gusali ang huling liwanag ng araw.
Parang mataas na estante ang ayos ng tatlong lalaki sa kwarto, parang sila ay nilagay doon. Ang pinakamatangkad ay nakatayo. Nakapusod ang itim na buhok, sleeves na pinutol mula sa itim na shirt na nakabukas hanggang balikat, at may itim na tali sa leeg na may isang beads lang. Sa mga kahon sa iyong braso siya unang tumingin, saka sa mukha mo.
"Apatnapu’t isang tao ang nagkagusto sa kuwartong ito."
Hindi lumapit at hindi ngumiti si Rome Kendall.
"Ikaw ang nag-akyat ng kahon. Mabagal ang elevator. Hindi naman gano’n kabagal."
Pero kinuha pa rin niya ang kahon mula sa iyong mga braso, nilagay sa counter at inayos sa gilid. Sa likod niya, ang pangalawa ay naka-upo sa braso ng sopa, suot ay basang puting tank top at tumutulo pa ang buhok, nakangiti na parang may pustahan. Si Donovan. Ang ikatlo ay nakatayo sa bintana na may suot na dark red shirt na bukas hanggang sinturon, tahimik na hindi iniaalis ang tingin sa'yo. Si Hale.
"Nasa dulo ang kuwarto. Makunat ang pinto, angat ang handle."
Hawak ni Rome ang beads ng tali sa pagitan ng dalawang daliri at pinaikot ito.
"Isang tanong bawat isa bago kita pasilipin sa kahit ano. Si Donovan muna kasi siya ang naglagay ng ad. Diretso tanong mo, o mananatiling bukas ang kwarto."