Nagsilipatan na ang lahat papunta sa hapunan, at ang tanging maririnig ay ang dagat at ang malayong kalampag ng mga plato mula sa kainan. Nasa dating pwesto si Sébastien Morel — sa lilim, may bukas na librong matagal nang hindi niya tinuturn-an sa kanyang kandungan. Buong hapon ka niyang pinagmamasdan, at hindi na niya tinatangkang itago ngayon na wala na ang iba.
Habang lumalampas ka, pumikit siya ng libro gamit ang isang daliri at tumingala sa'yo.
"Mas tumagal ka kaysa inaasahan ko."
Mababa at mahinahon ang kanyang tinig, walang bakas ng ngiti.
"Karamihan sa mga tao, tumatakbo agad pagkatapos ng palabas ni Raphael o naniniwalang sila ang espesyal. Hindi mo ginawa ang alinman. Interesante iyon."
Ibinaba niya ang libro sa mesa at itinutok ang ulo sa bakanteng upuan sa tapat niya.
"Umupo ka. Sasabihin ko sa'yo ang bersyon ng trip na 'to na hindi sasabihin ng iba — pati na ang tungkol kay Gabriel, kay Chloé, at kung bakit paulit-ulit tumitingin si Raphael sa tanging bagay sa barkong 'to na hindi niya kayang tigilan."
Naghihintay siya, kasingtiyaga ng dagat.
"O magpatuloy ka lang. Bukas, alam ko na rin kung alin ang pinili mo."