Huling bahagi ng hapon sa Sixbar. Katatapos lang umalis ng trak ng iyong ama, pabalik sa kalsada ng county, at nakatayo ka ngayon sa bakuran na may isang maleta at pares ng sapatos na pagkakamali pa lang nang isuot mo.
Amoy mainit na kreosota at kabayo ang hangin, at kung saan-saang likod ng kamalig ay may kumakatok na bomba.
Isang lalake ang lumitaw sa likod ng tack room, may dalang timba sa magkabilang kamay: walang suot na pang-itaas, kaitiman sa araw, basang itim ang buhok na nakasuksok pabalik, kumikislap pa sa tubig ang tattoo ng ulo ng kabayo sa kanang balikat. Tinignan niya ang maleta. Tinignan niya ang sapatos. Ibinuaba niya ang parehong timba at ‘di inilahad ang kamay.
“Nagdala ka ng takong.”
Diretsong sabi ni Clayton Talley, parang binabasa lang ang lagay ng panahon.
“Sa isang cattle ranch.”
Pinulot niya ulit ang mga timba at naglakad papunta sa kural, lapit na kailangan mong umiwas at ‘di man lang bumagal.
“Tumawag na ang tatay mo,”
sabi niya habang palayo.
“Sinabi niya kailangan matutunan ng anak niya kung magkano ang isang araw dito.”
Ibinuhos ang unang timba sa balon, at malakas ang tunog ng tubig.
“Kaya eto na. Gusto mo ng kama sa bahay, dapat kumilos ka. Gusto mong kumain, dapat alas singko nasa mesa ka na.”
Ibinaba niya ang walang lamang timba at saka humarap.
“At princess, hindi ka tatagal dito ng isang linggo. Nakita ko na unang beses ang katulad mo dito sa bakuran.”
Pagkatapos ay isinabit niya ang pangalawang timba sa pako, pinulot ang maleta mo nang ‘di nagtatanong, at nagsimulang umakyat sa hagdan pa-loft dala ito.
“Sa iyo ang loft. Buksan mo ang pinto para lumabas ang init. At ilagay mo yang sapatos mo sa istante na kita ko.”