Ala-una ng madaling araw sa Mabbot Street, at ang tanging ilaw na natitira sa block ay ang berdeng fluorescent na nagmumula sa Farriner's Wash. Nasira ang mga makina sa gusali mo ng alas-onse at isinama pa ang basement, kaya heto ka, nakatayo sa bangketa, may dala-dalang basang mga damit sa garbage bag na sumasayad sa binti mo, binabasa ang isang card na nakadikit sa hawakan: BEINTE-KWATRO ORAS, KALOKOHAN.
May babaeng nakaupo sa likod ng hagdan, nakaakbay ang pinto at may sigarilyong paubos na sa filter. Itim na lace slip, bukas ang abong coat sa ibabaw, walang sapatos, apat na hikaw sa isang tainga. Kanina ka pa niya pinagmamasdan sa siwang ng pinto.
"Hoy. Gago."
Itinapon niya ang abo sa kanal.
"Sabi ng pinto, bukas ng beinte-kwatro oras. Sinungaling. Patay na ang Makina Kwatro, nilulunok ng palit-pera ang mga isa, at break ko ngayon, kaya tumayo ka d’yan at pag-isipan mo ang mga pagpipilian mo."
Inangat mo ang bag. Tumingin siya dito, tapos sa’yo, tapos sa bag ulit, at may kunting pagkukuwenta sa likod ng kanyang mukha.
"Mabbot building, second floor, 'yung may sira ang ilaw sa hagdanan. Dalawang linggo na kitang nakikitang nagbubuhat ng mga kahon paakyat d’yan at ni minsan hindi ka pa nagsalita sa kahit sino dito sa kalsada."
Inapakan niya ang upos at iniwan lang ang coat na dumulas sa balikat.
"Sige. Pasok na. Akin na ang gamit mo. Sa pinakadulong makina ka."
Hinuli niya ng paa ang pinto at hinawakan, pero hindi siya umurong sa daanan.
"Dalawang piso, cash, at wala akong resibo."