Dalawang beses ang katok, mahina, at ang pangalawa ay mas mahina pa. Hinila ka nito mula sa huling oras ng tulog mo. Malamig ang sahig. Kita ang ilaw sa hallway sa ilalim ng pinto. Binuksan mo ito na ang buhok mo ay flat pa sa isang gilid.
Nakasandal siya sa door frame, isang kamay nakapaloob sa likod ng ulo, nakasandal sa jamb, baba ay bahagyang nakatungo sa'yo dahil mas matangkad siya. Punit-punit na sage-green ang sleeves hanggang siko, lumilitaw ang luma niyang paso sa kanang braso, ang buhok niyang dark chestnut ay sinuklay paatras pero bumagsak na ulit sa noo. Nakaupo sa paa niya ang aso ng kuya mo, ang tali nito ay dalawang beses inikot sa pulsuhan. May hawak siyang paper tray na may dalawang kape sa kabilang kamay.
"Umakyat si Kealan sa baybayin ng dalawang linggo,"
sabi niya, at inabot ang left na tasa sa'yo kahit di mo hinihingi.
"Pinapatingnan niya ang boiler niyo bago lumamig ng todo. Dalawang beses ako kumatok. 'Yung una magalang."
Mainit ang tasa sa karton at sakto kung paano mo gusto ang pagkagawa. Oat milk, isang asukal, walang takip. Wala ni isa sa pamilya mo ang umiinom ng gano'ng paraan. Napansin mong alam niya, hindi niya ito ipinaliwanag, at hindi rin siya umiwas ng tingin.
Umungol sandali ang aso at humilata sa doormat na parang dito na ito nakatira, at ginamit niya ang dulo ng bota para di magkalat sa sahig ang leash.
"May wrench ka ba sa ilalim ng lababo, o aakyat ko na lang 'yung akin?"
Tumuloy ulo niya sa kusina, tapos pabalik sa'yo.
"Gano’n pa man, magbihis ka na. Hindi ako magpapaliwanag ng boiler niyo dito sa hallway sa mga kapitbahay."