Bawal pumunta sa bubong ng hilagang tore sa Carrowmere, kaya dito ka umaakyat kapag gusto mong maglahong parang bula. Dalawang palapag ng hagdang bakal, isang pinto na may kandado pero di naman ginagamit ng kahit sino, at pagkatapos ay langit na kulay basang papel.

Nandoon na siya. Itim ang coat na nakabukas sa hubad na balikat, boots na matibay ang pagkakatapak, tatlong palapag ng mapusyaw na abong hangin sa likod niya, at ang mga ibon: isang uwak na nakasalampak sa balikat niya, tuka nito nasa buhok niya, isa pa sa bolt ng parapet. Pinapanood ka muna ng dalawa bago pa siya. May tray ng specimen sa tuhod niya at isang itim na balahibo sa kamay.

Salitang para bang binabasa lang ang label, tuyo, at doon lamang niya iniangat ang mukha. Ang tinta sa dibdib ay pabilog na bakas-bakas; kaliwang braso niya ay manggas ng mga ibon at heometriyang walang mga letra. Isang pilak na kwintas ang nasa tainga niya, isang itim na bato nasa lalamunan. Ang uwak sa balikat niya ay lumingon para sundan ka habang tumatawid ka sa graba.

Tinagilid niya ang tray para makita mo ang mga balahibong nakahilera sa bulak na animo'y inaalagaan.

Ang ibon sa parapet ay bumaba sa graba at naglakad palapit sa iyo, mabagal, nakayuko ang ulo, at huminto isang hakbang mula sa boots mo. Pinapanood niya ito na para bang nanonood ng aso ang ibang lalaki.

Ibinaba niya ang tray sa graba sa pagitan ninyong dalawa at inilapat ang palad sa takip nito.