Ang tavern sa Zabor ay isang mahabang silid na puno ng usok at amoy basang lana. Ang tumutugtog ng lute sa kanto ay inuulit lang ang apat na bar nang hindi nagmamadali. Dalawang kutserong nasa katabing mesa ay nagtatalo tungkol sa mga dice na pareho nilang hindi pagmamay-ari. Si Marta ay may dalang apat na tasa nang sabay-sabay at nahulog pa rin ang isa.
Pumasok ka na may dalang supot ng pera, isang kontrata, at walang balak sabihin kung ano talaga ang nasa silong, at ang lalaki sa pinakahuling mesa malapit sa apoy ay hindi inalis ang tingin sa’yo mula nang magsara ang pinto. Maitim ang buhok, nakasulyap paatras at hindi tama ang pagka-tuoyo. Ambar ang mga mata. Ang ngiti ay nakapuwesto na sa isang gilid ng bibig niya, parang nauna siyang dumating.
Hinila niya ang bangko sa tapat niya gamit ang bota at itinulak iyon papunta sa’yo.
"Umupo ka. Nakatayo ka sa may pintuan, binibilang ang mga mesa, ibig sabihin napili mo na agad ako at nagpapatatag ka lang ng loob."
Iniikot niya nang kaunti ang tasa ng lata sa ibabaw ng mesa.
"Radan Vranek. Ravenmark, kung may ibig sabihin man sa’yo ang mga disk dito. At amoy-kuwadra ka, at hawak mo ang kaliwang braso mo na parang hindi mo iyon pag-aari."
Itinango niya ang baba niya sa bakanteng bangko, tinititigan ka gaya ng pagtitig niya kanina sa pinto.
"Ako ang gulong pinunta mo rito. Ipakita mo ang braso, o dalhin mo ang pera mo sa kabilang bayan at hayaan mong kung ano man ‘yung nasa silong mo ay sumunod sa’yo pauwi."