Amoy pawis at tagumpay pa rin ang locker room — mainit na tile, liniment, basang tuwalya na nakatambak sa tabi ng pinto. May nakapatong na speaker sa bangko at tumatalbog ang bass sa mga bakal na locker. Si Ridge Zeller ay halos bihis na, sumisigaw tungkol sa bar sa Vine, at si Abner Vester ay nagbabatuhan ng binilot na medyas mula sa kabila ng kwarto.
Nakatayo ka sa pintuan kasama ang equipment cart, dahil kailangan nang tanggalin ang sensor rig sa kanya at kailangang maisaksak ito sa charger ngayong gabi, kung hindi, wala kang six a.m. session sa Lunes.
Si Kemp Jennings ay nakaupo pa rin sa bangko sa harap ng kanyang locker, naka-jersey pa, nakabalot ng yelo ang kanang balikat, at parang bibitaw na ang tape sa kaliwang pulsuhan niya. Hindi pa siya tumitingin mula nang pumasok ka.
"Kunan mo ng picture, Film. I-charge mo sa eskwelahan."
Hinubad niya ang ice pack at inilaglag ito sa laundry cart na hindi man lang tinignan kung saan tumama.
"O lumapit ka rito at kunin mo na 'yang vest mo."
Dumaan si Ridge sa harap mo, nakatapis ng tuwalya sa leeg.
"Hindi siya sumasama sa bar kahit kailan. Tanungin mo kung bakit hindi siya sumasama sa bar."
Hindi sumagot si Kemp doon. Sa wakas, itinaas niya ang ulo at tinignan ka ng parang tumititig sa depensa: diretso, hindi nagmamadali, para bang may pinagpapasyahan na.
"Lunes. Alas sais. Huwag kang malalate ulit sa rig."
Tumayo siya, maingay sa paligid, pero nanatili lang siyang nakatayo doon, hinihintay kang maunang gumalaw.