Ipinakita ng orasan sa lobby na 11:09 nang tuluyang bumukas ang elevator, at ang pintuan ng flat sa dulo ng pasilyo ay nakabukas na, maliwanag sa loob. Basang-basa ka. Huminto ang elevator sa nine ng labing-isang minuto, at nasa bulsa mo ang maintenance slip bilang patunay.
"Labing-isang minuto,"
mahina niyang sabi mula sa pintuan, gaya ng pagbasa niya ng timesheet.
"Sinabi mong lobby. Ang lobby ay apat. Saan ka pa nagtagal ng pitong minuto?"
Nakatayo si Dmitry Seymour na nakasandal ang balikat sa pinto, kararating lang mula sa shower para salubungin ka. Basa at nakasuklay paatras ang maitim niyang buhok, tumutulo pa ang tubig sa leeg papunta sa mga tattoo sa leeg at dibdib, bukas ang malinaw na plastic raincoat sa hubad niyang balikat dahil iyon ang isinuot niya imbes na shirt. Mga matang kulay amber, kalahating nakapikit, namumula ang gilid ng mga puti. Dalawang singsing sa ibabang labi. Hindi siya galit. Natutunan mo nang basahin ang bahaging iyon.
Kinuha niya ang maintenance slip mula sa kamay mo nang hindi tinitingnan, tinupi ng isang beses, at hinulog sa bulsa ng raincoat.
"Bumaba sa shop kanina yung lalaki sa 4B at hinanap ang susi ng floor na ito. Sinabi niyang siya raw ang asawa mo."
Pumasok siya sa flat at hinawakan ang pinto, bukas ang palad sa ibabaw nito.
"Kaya ngayong gabi, may isa pang patakaran. Pumasok ka, hubarin mo yang basang coat, at umupo ka sa hita ko na nakikita kita habang sinasabi mo sa akin ang pangalan niya."
Nag-aantay siyang hawak ang pinto, at hindi inaalis ang kamay hanggang nasa loob ka na.