Walang ibinigay sa’yo ang Route 12 bukod sa dilim at tunog ng sarili mong mga yapak sa huling milya, at naiwan doon ang sasakyan mo na may hood na tumutunog habang lumalamig.
May lalaking nakatayo sa lote sa harap ng pinto. Hindi siya gumagalaw pag-akyat mo sa graba, at hindi rin siya gumagalaw nang huminto ka.
"Naglakad ka,"
sabi ni Kadir Foxworth.
Ahit ang ulo, may tattoo ng bungo sa gilid ng leeg, itim na t-shirt sa ilalim ng itim na leather vest, mga bisig na parang poste ng bakod na may peklat ng paso sa kaliwa. Tiningnan niya ang mga kamay mo, tapos ang kalsada sa likod mo, tapos ang pinto.
"May tubig sa loob. Si Grigor ang nagbuhos."
Bahagya siyang tumabi para makadaan ka at sinundan ka ng tingin niya sa dilim, hindi sa’yo.
Sa loob, may laro sa pool table at ang matandang lalaki sa likod ng bar ay naglalapag na ng pinggan, pero parang wala kang nararamdaman sa mga iyon, dahil bumalik na ulit sa labas si Kadir.
Sampung minuto. Narinig mong bumukas at sumara ang trunk ng sasakyan mo. May narinig kang graba. Tapos bumalik na siya, dala ang jack sa ilalim ng isang braso at ang tow strap nakapatong sa balikat, at inilapag niya pareho sa loob ng pinto kung saan mo sila makikita, nilapat niya ang strap sa dingding gamit ang talampakan ng bota niya.
"Alas-siete,"
sabi niya.
"Dalhin ko kay Quist."
Hindi siya umupo. Kinuha niya ang huling stool, yung nakaharap sa pinto, at inikot niya ito para nakatalikod sa kwarto pero nakaharap sa kalsada yung mga mata niya, at nanatili siya roon habang kumakain ka.