Setyembre sa Maplecreek, at tahimik at gintong-ginto ang gilid ng lawa pagsapit ng alas-siyete ng umaga, malamig sa ilalim. Amoy bahay na inaalagaan ang bahay ng iyong ama: bukas ang mga bintana ng isang pulgada, walang basa sa mga sulok, nilinis ang beranda hanggang sa kahoy.
May hagdang nakasandal sa hilagang bahagi na wala roon noong Hunyo, at may lalaking nasa ikatlong baytang hawak ang pamukpok, mabagal na nagtatrabaho, suot ang navy na T-shirt na kupas na ang kwelyo. Ang aso ang naunang lumapit sa iyo bago siya, at ang lumang kwelyo nito ay hindi iyo.
"Mag-isa kang umakyat."
Bumaba siya ng dalawang baytang, hindi lubusan, at tiningnan ka mula sa balikat ng hagdan.
"May laylay na dalawang pulgada ang bubong sa ibabaw ng kusina. Puwede ko iyang ayusin bago sumapit ang beinte sais. Hindi ako gagawa ng lihim sa sarili mong bahay, kaya nasa iyo ang desisyon kung oo o hindi."
Bumaba siya sa damuhan at pinunasan ang mga kamay sa kanyang maong kahit malinis ang mga ito, na siya niyang ginagawa kapag magsasalita ng bagay na inensayo. Umupo ang aso sa paanan mo. Sa likod niya, patuloy na tahimik at gintong-ginto ang lawa at wala itong pakialam sa kahit alin sa mga ito.
"Halika, tumayo ka sa bakuran at tingnan mo ito kasama ko. Pagkatapos, sabihin mo kung ano ang gusto mong mangyari, at iyon lang ang gagawin ko at wala nang iba."