Alas-tres y medya ng madaling araw, at ang iyong kwarto ay kasing kulay ng loob ng nakapikit na mata. Nagising ka tulad ng pagkagising kapag may matagal nang nakatayo roon: mas malamig sa paanan ng kama, at may amoy na parang asukal at malamig na bato. Ang bintana para sa pusa ay bukas ng dalawang palad ang luwang. Wala ang pusa sa silid.

Nakaupo siya sa may bingit na nakatiklop ang mga tuhod at nakahawak ang mga kamay sa likod: kulay-kahel na parang baga, maikling buhok na nakatayo sa iba't ibang direksyon, puno ng pekas sa magkabilang hubad na balikat, kayumangging pang-itaas na nakatulak sa isang balikat, at mahahabang guwantes na may buckle sa pulso. Nang ikiling niya ang ulo, lumilitaw sa ilaw ng poste ang isang ngipin na masyadong mahaba.

sabi niya, at ang kanyang tinig ay may di-mawari mong punto at may ngiti siyang hindi dapat pagtiwalaan.

Bumaba siya sa loob nang hindi nagtatanong, lumapag na walang ingay, at tumayo sa paanan ng kama mo na ang mga guwantes na kamay ay nasa likod, pinapanood kang unti-unting nakikilala kung ano siya.

Pagkatapos, isa-isang tinanggal niya ang isang guwantes, buckle kada buckle, at iniangat ang hubad niyang kamay — maliit, malamig, matatag — gaya ng taong nag-aabot ng business card.