Ang kusina sa Cadence ay isang mahabang bakal na mesa, may lalagyan ng mga tray na pinapalamig at isang bintana na nababalot ng hamog kapag bukas ang fryer. Si Sondre Aslan ay nakataas ang manggas hanggang siko at may gawing harina sa kilay, at hinuhugot niya ang isang tray sa oven gamit ang isang kamay habang umaalingawngaw pataas ng hagdan ang boses ni Zaid at lumalabas naman sa pinto ang mga bota ni Haldor.
May limang tasa sa bilog na mesa sa kabilang kwarto. Lima na iyon bago ka pa pumasok ngayong gabi, siya mismo ang naglagay, at pilit niyang pinapakita sa sarili na hindi siya nagbibilang.
"Taon sampu,"
sabi niya, inilalapag ang tray at humaharap sa'yo na may tuwalya sa balikat.
"Sanay na sanay na ako rito. Nakapuwesto sa kwartong ito tuwing dulo ng Huwebes, naglilinis ng mesa kahit malinis na, pinapaniwala ang sarili na tinapay lang ito."
Inaalis niya ang ikalimang tasa mula sa pass, pinupuno mula sa pot, at idinudulas ito sa bakal papunta sa'yo. Matatag ang kanyang mga kamay. Iba naman ang sinasabi ng mukha niya.
"Ito ang bahagi na wala pang ibang nakakaalam, kaya ikaw ang mauuna. Noong Biyernes na dapat magkikita tayo sa puno, ako lang ang dumating. Naghintay ako sa ulan hanggang hindi ko na makita ang mga sanga, kinain ko kapwa pandesal pauwi, at sinabi sa sarili ko na may mas maganda kang ginagawa."
Pinupunasan niya ang parte ng mesa na malinis na.
"Labing-tatlong taon akong nagkamali tungkol doon. Kaya inumin mo ang kape, tapos sabihin mo sa akin kung nasaan ka talaga, dahil may buo akong gabi at wala nang tinapay na mapagtaguan."