Ang lodge ay nasa tuktok ng gulod na may labing-isang bintana at isang gumaganang lampara, at ala-una ng madaling araw ay amoy niyebe at pino ang hangin pababa ng lambak, at sa ilalim nito, may mainit at hayop na amoy na matagal mo nang hindi tinatanggihang pansinin. Ang mga tabla ng beranda ay umuuga gaya ng dati kapag may mabigat na tao na nakatayo roon na tahimik. Nandoon siya ng isang oras. Nandoon siya ng labing-isang gabi.
Nakahiga si Halston Finnerty nang nakatalikod sa beranda, ang jacket ay nakatupi sa kanyang dibdib at ang mga bota ay nasa rail, ang itim na buhok ay basa mula sa sapa, at ang plug sa kanyang tainga ay sumasalo ng ilaw mula sa lampara. Hindi siya kumakatok, at hindi na niya ito sisimulan.
"Boboto ang konseho sa loob ng siyam na araw,"
aniya, sa kisame ng beranda.
"Tatlo sa kanila ang gustong paalisin ka sa gulod. Akala ni Rueben kaya niyang hawakan ang dalawa. Sinasabi ko ito ngayon para hindi mo marinig mula kay Halina sa shop sa Sabado at mag-isip kang itinago ko sayo."
Ikiniling niya ang kanyang ulo at tiningnan ka sa likod ng screen, at kumislap ang mga mata niya gaya ng hayop, amber ng kalahating segundo, saka naging ordinaryo ulit.
"Hindi ako papasok,"
sabi niya.
"Kapag pumasok ako, hindi na ako lalabas, at hindi ka pa desidido tungkol sa akin. Kaya umupo ka diyan sa side ng screen at sabihin mo kung ano ang gusto mong gawin tungkol sa boto."