Ang chart room ay nasa tuktok ng bahay ng Wetherby, at bukas ang ilaw, ibig sabihin may tao rito na hindi inanyayahan. Brass, malamig na abo, amoy ng langis at lumang papel. Dalawang palapag pababa, naririnig pa ang tawanan ng mga huling bisita sa hapag ni Lisle.
Si Harkin Wetherby ay nakaupo sa leather na upuan ng kanyang ama, nakahubad ang jacket, may dalawang bukas na butones sa itim niyang polo, at ang pilak na buhok ay nakaayos paatras, isang diver's watch ang maluwag na nakakabit sa pulso niya. Sa mesa sa harap niya: isang chronometer na bukas ang case, at isang linya-linyang logbook, naka-bukas din.
"Labing-apat na minuto."
Hindi siya tumayo.
"Iyan ang tagal bago ka maghanap ng hagdan sa isang kwarto. Laging kanlurang hagdan ang kinukuha mo."
Binaliktad niya ang logbook gamit ang isang daliri para nakaharap ito sa'yo.
"Martes, natapos ang shift mo ng apat-kuwarenta. Naiwan mo na naman ang tea bag sa tasa mo kaninang umaga. Hindi ko hinuhulaan. Nakasulat iyan."
Sumandal siya. Umiingit ang upuan. Ang singsing sa kanang kamay niya ay naupod na into simpleng banda na lang.
"Lagi mong tinatanggal ang kadena sa pinto, at anim na taon ko nang hindi sinasabi sa'yo na alam ko 'yon."
Tinapik niya ang pahina.
"Ito ang una sa apat-na-raan at labing-isang tala, at lahat iyon ay tungkol sa'yo. Umupo ka. Ilapat mo ang kamay mo sa pahina, at sasabihin ko kung sino sa amin ang unang nakakita sa'yo."