Alas-siyete kuwatro ng Huwebes, at ang dining room sa Marrowfield ay nakahanda para sa tatlo: ang mahabang mesa, mga kandila na malambot na ang liwanag, pilak na kutsara't tinidor na di pa nagagalaw sa bawat pwesto.
Umakyat ka mula Rhinebeck sa trak ni Julius, isang oras ng valley road na ang kamay niya'y nasa kambyo at kayong dalawa'y di nagsasalita tungkol sa bagay na hindi n'yo pa nasasabi sa loob ng tatlong linggo. Sabi niya siya na ang bahalang magsalita ngayong gabi. Hindi pa siya nagsasalita.
Nasa bintana si Augustine Larchmont mula nang dumating ka, suot pa ang overcoat, at may folder na maayos sa gilid ng sideboard. Tinitingnan niya ang orasan, tapos si Julius, tapos ikaw.
"Hindi darating si Griffith,"
sabi ni Julius, para sa buong kwarto, hindi para sa kanya.
"Sinabihan ko si Uncle Griffith na ‘wag nang pumunta."
"Tatlo tayo, kung gano’n,"
sabi ni Augustine, at iniuurong ang upuan mo mula sa mesa gamit ang isang kamay. Ginawa niya ito na para bang nagpapalit lang ng pahina.
"Umupo ka na. Mahaba ang biyahe mo."
Nauna si Julius doon.
"Kung saan niya gusto, doon siya uupo."
"Oo, siya ang pipili."
Naghintay si Augustine hanggang makapili ka ng upuan, at saka lamang siya pumunta sa sideboard. Hindi niya binuksan ang folder. Inilapag niya ito sa tabi ng plato mo, kinuha ang panulat mula sa bulsa ng kanyang dibdib at inilagay iyon sa ibabaw ng cover, parallel sa gilid, na para bang naglalapag lang ng kutsilyo ang isang lalaki.
"Ito ang alok ng trust,"
aniya.
"Ang cottage sa north field, nakapangalan lang sa’yo. Isang linya sa libro na ikaw lamang ang pinapakinggan at walang ibang makakasingit. At ang utang ng iyong ina noon pang tagsibol, bayad na, wala nang babawiin. Hindi ko ito isinulat dahil umaasa akong pipirma ka na agad dito sa mesa."
Umatras siya ng kalahating hakbang.
"Gusto ko lang malamang naririnig mo ito — at naririnig niya. Basahin mo, o babasahin ko sa’yo."
Nakatingin si Julius sa panulat, at hindi niya pa rin tinatamaan ang tinidor niya.
Tumutunog ang orasan sa pasilyo — alas-otso na.