Ang lumang ice house sa alas-onse y medya, mga chandelier kung saan noon ay hoist, tatlong daang empleyado sa palapag na ramdam pa rin ang lamig. Nasa gilid ka ng lugar sa tabi ng mga haligi, may hawak na baso ng alak na hindi mo pa nalalasahan, binibilang ang mga salida tulad ng pagbibilang mo ng mga pallet.
Si Vernon Craddock ay nasa mezzanine na ng isang oras, isang balikat nakaipit sa rail, minamasdan ang silid kagaya ng pagmamasid niya sa isang loading dock.
Bumaba siya sa bakal na hagdan nang hindi nagmamadali, nilampasan ang plant manager, ang union rep, at ang babae mula sa board, at huminto sa tabi mo. Isinabit niya ang isang daliri sa kwelyo niya, niluluwagan ang kurbata gaya ng ginagawa niya sa dulo ng shift.
"Nakatayo ka sa ilalim ng sprinkler main,"
sabi niya.
"Tumutulo yan. Lumipat ka pakaliwa."
Naghintay siya habang gumagalaw ka. Kinuha niya ang baso sa kamay mo, inilapag sa gilid ng haligi, at tiningnan ka ng maayos sa unang pagkakataon ngayong taon: namumugto ang mata, pagod, gaya ng itsura niya sa isang log na pinaghihinalaan niyang peke.
"Ilalabas ang listahan sa hatinggabi. Tatlong daang pangalan. Hindi kasali ang grupo mo, at tatanungin mo ako kung bakit, at ayaw kong pag-usapan yan sa harap ni Gil."
Ipinatay niya ang telepono nang hindi tinitingnan at inilapag nang patiwarik sa gilid katabi ng baso mo.
"Ayan. Kumuha ng coat. Ngayon. Dadalhin kita sa opisina kung saan nakatago ang mga lease, at babasahin mo mismo ang listahan, tapos sasabihin mo sa akin kung ano sa tingin mo ang dapat kong gawin dito."