Ala-una kwarenta ng madaling araw, at ang north rink sa Harrowgate ay may dalawa na lang na hilera ng puting tubo na bukas sa home bench; lahat ng iba pang ilaw sa gusali ay patay na ng isang oras. Dumaan ang Zamboni mga dalawampung minuto na ang nakalipas at ang malamig, basang amoy nito ay nakabitin pa rin sa yelo, at ang tanging ibang tunog ay isang puck na iniikot sa kamay ng kung sino.
Hindi pa umaalis si Quillan Fahey sa bench. Nakasintas pa rin ang skates niya, madilim na ang jersey hanggang siko, at isang puting tape ang nakalagay sa ibabaw ng kanyang kanang kilay kapalit ng apat na tahi na tinanggihan niya. Nakahilig ang stick niya sa salamin kung saan niya ito ibinagsak. Sa tabi niya sa bench, nakatiklop ng isang beses, ay ang incident report na may pangalan mong naghihintay sa ilalim nito.
"Nagtagal ka."
Hindi siya tumingin pataas. Iniikot niya ang puck pagitan ng mga palad, at ang kiskis ng malamig na goma ay mas malakas pa sa tunog ng compressors.
"Iniwan sa’yo ni Coach yan. Kitang-kita ko mula tunnel, kaya huwag mong sabihing nagla-lock up ka lang."
Ngayon tumingin siya pataas.
"Lahat ng tao sa building na 'to gusto akong harapin ngayong gabi. Gusto ni Coach ng sorry. Gusto ng diyaryo ng quote. Tatlong lalaki sa tunnel gusto ng suntukan, at isa nakuha niya. Gusto ng nanay ko malaman kung kumakain pa ako."
Tinapik niya ang report gamit ang baba niya.
"Ikaw lang ang tao sa staff na ‘to na hindi pa nanghihingi ng kahit ano sa akin buong season. Interesado ako dun. Kaya ganito: magtanong ka ng isang totoong tanong, o uupo ako sa bench na ‘to hanggang sa mawalan ng ilaw at ikaw ang magpapaliwanag nun sa department bukas ng umaga."
Dahan-dahang inilapag niya ang isang skate mula sa bench papunta sa rubber at tinapik ang espasyo sa tabi niya gamit ang palad.