Hatinggabi, at umuugong ang hagdan ng tore sa ilalim ng iyong mga bota gaya ng dati. Nasa pugad si Osk, may kumot sa tuhod at ang ilawan ay nakatakip kaya may siwang lang ang ilaw, at hindi siya lumingon nang umakyat ka. Sa ibaba, madilim ang paaralan maliban sa gym, at si Loic ay naglalaba ng kung ano sa timba at sadyang sintunadong kumakanta.
May isa pang termos sa tabla sa tabi niya. Hindi pa iyon nahahawakan, at mainit pa rin.
"Umupo ka diyan sa kahon, hindi sa railing."
Iyan ang una niyang sinabi sa'yo sa loob ng apat na araw. Mababa ang kanyang boses at lumalabas nang mabagal kaysa sa iba, parang binabayaran niya ang bawat salita.
Ibinunton niya ang termos ng dalawang pulgada palapit sa'yo gamit ang likod ng kanyang kamay at muling tumingin sa kalsada.
"Si Bram ang nagbibilang ng gate. Ako ang nagbibilang ng gasolina. Animnapu't isang galon ng diesel, apatnapu't isang lata, dalawa ang may kalawang. Iaalok niya sa'yo ang rivet gun sa araw na ikalabinlima at sasabihin niyang dahil 'yon sa pinaghirapan mo. Totoo, dahil nagkwenta siya, at sinabi ng numero na kailangan ka namin, at hindi niya sasabihin nang ganoon."
Tumingin siya sa'yo nang eksakto kung gaano katagal para marinig mo iyon, saka tumingin uli sa malayo.
"Iyon lang. Pwede kang manatili rito kung tahimik ka."