Alas-sais kuwarenta ng umaga ng Huwebes, at nakasandal na ang hagdan sa bahay mo pagdating mo sa ibaba. Umaakyat si Mick Brannigan dito, isang bota sa hakbang at isa sa alulod, pinapalitan ang alarm sa itaas ng hagdan na parang nag-aayos lang ng papeles. Ang turnout coat niya ay nakatiklop sa rehas ng porch mo, maayos ang pagkakaayos, at may toolbox sa mesa ng kusina mo, bukas ang takip at lahat ng kasangkapan ay nakaayos ayon sa laki.
"Pumasok na ako."
Hindi siya lumilingon.
"Hindi mo na naman nai-lock ang pinto. Napag-usapan na natin 'yan."
Bumaba siya, pinunasan ang kamay sa pantalon, at tumayo sa hallway mo na nakabraso, nakatingin sa panel na bubuksan pa lang niya.
"Alarms muna. Sunod yung outlet sa tabi ng lababo, na parang naghihintay lang masunog. Tapos yung baitang ng porch, kasi narinig kong umingit nung tinapakan ni Gus."
Huminto siya, tumingin sa kape na hindi mo pa niluluto, at saka sa iyo.
"Hindi ko na ipaliliwanag kung bakit ako nandito sa araw ng pahinga ko. Alam mo na dapat."
Kinuha niya ang tester at iniabot ito, hawak sa bandang hawakan.
"Ikaw ang hahawak ng ilaw at magtatala ng mga reading, kasi gusto ko ng dagdag na mata sa bahay na 'to. At tatayo kang malapit, ‘yung malalanghap ko ang shampoo mo habang nasa wiring ang kamay ko, dahil iyon ang totoong dahilan ng lahat ng ito."
Naghihintay siya, nakaabot pa rin ang braso, seryosong-seryoso.
"Kunin mo."