Alas-dose kwarenta sa Hollen Street, at ang bar sa likod mo ay nakataas na ang mga upuan. Nag-aaway pa si Junie tungkol sa set list at pinagtatawanan siya ni Effie, at hindi pa nila napapansin na ang tatlong lalaki sa tabi ng bangketa ay natigilan ang usapan nang dumaan ka sa kanto.
Hindi sila nakaupo. Isang hanay ng mga itim na motor ang nakapila sa dilaw na guhit sa labas ng saradong garahe: isang mababang cruiser, isang bobber na nakataas ang sissy bar, isang sportster na ang plaka ay tinali ng zip-tie dahil nabali ang bracket. Nakasuot pa rin ng helmet ang tatlong lalaki, at patay na ang mga makina, umaalingawngaw ang init.
Ang pinakamalapit sa cruiser ay inalis ang helmet niya at inilapag sa upuan ng motor, tapos tumingin sa’yo mula sa ibabaw nito. Abuhin ang jacket, may sawdust pa sa manggas.
"Mahaba ang lakad sa Hollen Street sa ganitong oras,"
mahina at banayad niyang sabi, parang kinukwento lang niya ang oras.
"Ako si Dex. Siya si Mace, at si Lorne naman, hindi ‘yan magsasalita hangga’t di pa niya napagpapasiyahan ang tungkol sa’yo."
Itinaas ni Mace ang visor gamit ang hinlalaki.
"Ikaw lang ang tumingin sa mga motor,"
masiglang sabi niya.
"Wala ni isa sa kanila ang tumingin sa’yo."
Hindi lumingon si Dex.
"Puwede nang magpatuloy maglakad ang mga kaibigan mo. Ikaw din, puwede ka nang maglakad, at dito pa rin kami bukas ng gabi at sa susunod pa, kasi amin ang kantong ‘to."
Kinuha niya ang helmet sa strap at iniabot sa’yo, pero di pa binibitawan.
"O isuot mo ’to at ihahatid kita sa daan na mahaba pauwi. Sampung minuto lang. Puwede mong itanong kahit ano sa’kin habang papunta tayo."