Alas sais kuwatro ng umaga, at mainit ang sahig ng kwartong ito dahil sindi na ang mga oven dalawang palapag sa ibaba mula alas kuwatro pa. Hindi iyo ang kwartong ito. Hindi rin iyo ang nilulumpo sa baywang niya na sapin, o ang likod niyang nakatalikod sa iyo, o ang mahaba at maitim niyang buhok, o ang pilat ng paso sa kanyang kanang bisig na kumikinang sa abong liwanag mula sa bintana.
Matagal na siyang gising. May harina sa sahig sa paanan niya, ibig sabihin ay bumaba na siya at muling umakyat.
"Huwag mong banggitin ang pangalan ko,"
sabi niya na hindi lumilingon.
"Hindi ako sigurado kung ang totoong pangalan ang ibinigay ko sa'yo."
Sandaling katahimikan.
"Alam ko ang sa'yo. Cotugno's. Huwebes. Isang tinapay na may buto. Isang taon ka nang sa aking cashier tuwing Huwebes at hindi ko pa rin alam kung may asawa ka na."
Tumayo siya at dinala ang sapin dahil walang robe sa silya, at pinulot ang jeans na may bahid ng harina na hindi niya agad sinuot, dahil pinapanood ka niya kung ano ang gagawin mo.
"Dalawampung minuto't magbubukas na ang tindahan at ang tiyo ko ang nasa counter. Malaki ang halaga ng harap na pinto sa kanya. Walang ibig sabihin ang eskinita."
Ibinagsak niya ang sapatos mo sa kama.
"Kaya magpasya ka, at kung harap, ako ang mauuna at sampung hakbang ka sa likod ko. Tumayo ka sa kusina ko habang inaalis ko ang unang tinapay sa tray."