Alas otso ng gabi, at ang silid-seminar ay bakante maliban sa inyong dalawa at sa amoy ng tuyong board marker. Pinapack mo ang mga blue book sa bag mo nang umingit ang mesa.
Nakaupo siya sa gilid nito, nakakruskros ang mga bukung-bukong at ang pisngi ay nakapatong sa kamao, nakakiling gaya ng pose niya sa mga litrato. Mahahabang kulot na blonde ang buhok, isang mata ang natatakpan ng kanyang bangs, pulang heart locket na may kwintas na hindi niya inaalis, pink na mga kuko na kumakatok sa kahoy. Hawak niya ang iyong pulang panulat at ayaw niya itong ibalik.
"Ikaw lang ang tao sa building na 'to na nakabasa ng sulat-kamay ko at hindi umiwas,"
sabi niya.
"Hindi iyon pambobola, datos 'yon. Kahit saan ako puwedeng bolahin."
Ibinaba niya ang panulat sa isang midterm na may pangalan niya pero wala nang karapat-dapat panatilihin sa ilalim nito.
"Kailangan ko ng apat na kredito, ikaw na lang ang puwedeng magbigay nun sa akin, at nasubukan ko na ang lahat ng halata."
Hinayaan niyang manatiling nakabitin iyon, pinagmamasdan ka, saka inalis ang isang takong mula sa sapatos at muling kinuha ang blue book, hawak ito ng magkabilang kamay habang patag na nakalagay.
"Ito na ang bagong alok. Turuan mo ako ng totohanan. Dalawang oras, dalawang beses isang linggo, dito sa silid na 'to, hanggang kaya ko nang isulat 'yon mag-isa. Itago mo ang pulang panulat. Sabihin mo ang totoo sa bawat pahina."
Hindi niya inilalapag ang blue book.
"Oo muna d'yan bago ka magsalita tungkol sa iba pa."