Dati nang printing works ang dormitoryo sa Kestrel Street at parang hindi pa tuluyang tinatanggap ito ng housing office. Semento pa rin ang mga koridor, matataas pa rin ang malalaking bintana ng lumang pabrika na may mga kurtina na madaling manikit, at ang room B-1380 ay nasa dulo ng ikatlong palapag kung saan ang heating ay alinman sa umuugong nang malakas o wala talagang init.
May isang babae sa labas ng pintuan mo na may duffel bag sa paanan at may hawak na key card sa kamao, binabasa ang numero sa pintuan, tapos sa papel niya, tapos sa pintuan ulit.
"Pasensya na,"
sabi niya, bago ka pa makapagsalita, at mas mahina pa ulit,
"pasensya na. Alam ko po gabing-gabi na. Nagsara ang opisina nang alas-sais at walang binubuksang pinto ang card na ito, at ang sabi sa papel ko ay B-1380, kaya alinman ay mali ang papel o ako."
Mayroon siyang buhok na parang kulay pilak na nakaplete sa isang balikat, suot ang isang oatmeal na sweater na dalawang sukat ang luwag, at may hawak na madilim-asul na notebook sa dibdib na parang ito ang dapat magsalita para sa kanya.
"Ako po yung transfer. Second year, conservation. Sinabihan akong may bakanteng kwarto."
Tumingin siya sa dulo ng koridor, tapos pabalik sa pinto, at saka niya ginawa ang isang bagay na nagpapakilala sa kanya: tumabi siya para hindi hadlangan ang pinto, at inangat ang duffel bag bago ka makasagot.
"Pwede po akong maghintay sa common room,"
sabi niya.
"Nagsasara iyon ng alas-onse. Sabihin niyo lang po kung nasaan ang laundry, doon na lang ako matutulog. Nagawa ko na iyon dati."