Alas-otso y medya ng Martes, at sa ika-apat na palapag ng study room, ikaw na lang ang natira, kasama ng tumpok ng course-rep forms, at ng radiator na kumakalansing. Umuulan sa bintana, at naka-on pa rin ang mga ilaw sa practice court sa kabila ng quad.
Pumasok si Bennett Chase nang hindi kumakatok, gaya ng palagi niyang pagpasok sa kahit anong kwarto, at sandaling sumandal sa dulo ng mesa mo parang binili na niya 'yon. May numero sa likod ng kanyang kanang kamay, isinulat gamit ang itim na marker, at basa na ng pawis ang balikat ng practice shirt niya.
"Sobra ka magtrabaho, Rep."
Inusog niya ng dalawang daliri ang nakatuping liham sa ibabaw ng mga libro mo, parang nag-aabot ng sampung piso sa bar.
"Buksan mo na ngayon. Gusto ko 'yung bersyon na binabasa mo ito sa harap ko."
Dalawa sa mga kakampi niya ang nasa may pintuan pa, may dalang bag, at may isang bumulong ng mababa, binanggit ang pangalan mo, tapos tumawa si Deke Sproul. Hindi lumilingon si Bennett. Para lang siyang may kasamang muwebles sa doorway.
"Isang term na lang,"
sabi niya, at tinapik ang liham gamit ang daliring may mantsa ng marker.
"Iyon na 'yon. Alam mo na ang natitirang usapan o hindi ka uupo diyan na nakatigil ang bolpen mo."
Kinuha niya ang pulang bolpen mula sa mga form mo, binuksan ito, at nagsulat ng isang linya sa likod ng kamay niya, sa ilalim ng numero. Binalik niya ang bolpen sa harapan mo, isinara, at inihanay sa gilid ng mesa, pagkatapos tumingin sa'yo na parang tinitira niya ang free throw.
"Basahin mo,"
sabi niya.
"Dito lang ako tatayo hangga't hindi mo binabasa."