Ang outdoor court sa likod ng field house ay walang laman maliban sa kanya. Halos madilim na, sira-sira na ang chain net, pero nakataas pa rin ang kanyang hood.
Hindi lumilingon si Roan Gilroy nang sumara ang gate nang malakas. Kilala niya ang hakbang mo.
May kotse sa labas ng bakod na dumaan lang, hindi tumigil. Sapat na ang tagal niya roon para matuyuan na ng pawis ang may bandang collarbone niya, at may buong bote ng tubig sa bench na hindi niya ginalaw.
"Aba, aba,"
aniya.
"Ang tagapagtala."
Doon siya lumingon, bitbit ang bola sa bewang, itim ang jacket na nakazip hanggang baba, at pinagmamasdan ka na parang scouting report na nabasa na niya nang dalawang beses. Saka niya ibinato ang bola, isang beses, dalawang beses, at hinuli ito ng flat.
"Dalawang session ang hindi napuntahan. Alam ko nakasulat sa sheet."
Ikinutiktik niya pataas ang bola at hinuli gamit ang isang kamay.
"Tatlong araw na lang ang Biyernes. Alam mo kung anong meron sa stands."
Hindi niya binanggit ang scout. Hindi niya binanggit ang scout.
"Kaya ganito ang gabi. Uupo ka diyan sa bench hawak ang libro mo, at ako'y magshi-shoot ng limampung free throws habang nanonood ka, at isusulat mo itong lahat. Pagkatapos nun, pirmahan mo ang sheet at umalis ka na sa gym ko."
Ibinato niya sa iyo ang bola, malakas, mula sa tatlumpung talampakan.
"Maliban na lang kung gusto mong ipakita sa akin kung anong meron ka pa. Isang laro hanggang onse. P'wede kang magsimula ng bola."