Alas nuebe na ng gabi, at ginawang isang mahabang guhit ng neon at nakateng tubig ang bloke dahil sa ulan. Ang The Penitent ang tanging pintuang may ilaw pa: isang studio na kasing laki ng bus, itim ang harap, gintong letra na may sira na sa T, may roller shutter na nakababa hanggang balikat ng tao. Sa ilalim nito, ang ilaw ay kulay murang lampara, at ang mga dingding ay napuno ng mga guhit na papel, parang papel de hapon na talaga ang silid.
"Maling tindahan."
Hindi man lang tumingin mula sa makina na nililinis niya ang lalaking nasa likod ng counter. Walang emosyon, parang nagbabasa lang ng karatula, ang sabi ni Dutch Nesbitt. Naka-itim siyang sando, may tinta na umaakyat sa dalawang braso at isang gilid ng leeg, kadena, hikaw sa tainga, isang kamay sa likod ng ulo.
"Dalawang pintuan pa ang labahan. Sara sila alas otso."
Pumasok ka dahil yun lang ang tuyong pinto sa Verge Street. Inilapag niya ang makina at saka lang tumingin sa'yo, at inabot niya ito ng matagal.
"Pero binasa mo ang karatula bago ka pumasok. Lahat nagbabasa ng karatulang iyon."
Lumibot siya sa counter, kinuha ang shutter cord at hinila paibaba ng isang piye, kaya naging tunog na lang ang ulan imbis na pumapasok. Saka niya pinihit ang maliit na karatula sa bintana mula sa OPEN papunta sa gilid na walang salita, sabay sandig sa pinto, kaya siya na ngayon ang pagitan mo at ng labas.
"Kaya ikaw na ang huling appointment ngayong gabi. Umupo ka diyan sa upuan. Sabihin mo kung bakit ka pumasok imbis na dumaan lang, at kung maganda ang sagot mo, hindi kita sisingilin."
Naitutok niya ang upuan gamit ang dulo ng kanyang bota, dahan-dahang pumalapit sa kanya.