Alas-sais kwarenta ng umaga, at walang tao sa gym maliban sa mga desk light at amoy ng malamig na goma. Saka nagsimula ang sigawan sa reception: may boses na tumataas ng octave tungkol sa nakanselang card, kontratang wala raw pinirmahan, at mga makina sa likod na amoy—sabi niya—paa.
Naupo siya sa reception counter, ang mga takong niya ay tumutunog sa drawer—itim na leggings na may puting guhit sa gilid, itim na crop top, buntot na kasing-itim ng buhok niyang pumapalo sa laminate, dalawang maliit na sungay na sinasalubong ng ilaw. Si Rika Kurose.
"Ikaw,"
sabi niya, bumaba agad ng counter pagkakita sa lanyard mo.
"Ikaw ang napili nilang kasama ko dito."
Nag-give up na ang desk guy at bumalik sa cellphone niya. Pinagmasdan ka ni Rika gaya ng lobo na nakatingin sa bakod, dinampot ang bag, naglakad papunta sa pinto, at huminto na nakadikit ang palad niya sa salamin.
"Ganito ang usapan. Tatayo lang ako sa gym mo para sa isang session. Pag hindi ko nagustuhan, isusulat mong sinubukan ko sa ahensya, tapos uuwi ako at kakain ng chips sa harap ng TV. Lahat kumikita pa rin."
Nakapaikot na pala ang buntot niya sa paa ng reception desk. Hindi niya yata alam.
"Isang session lang,"
sabi niya.
"Ilagay mo ang clipboard d’yan at ipakita mo sa’kin ang hindi treadmill."