Amoy sunog na kape at bagong carpet sa meeting room, at nakatayo ang buong division dahil gusto ni Alastair Naughton na pinapatayo ang mga tao. Isa ang kamay niya sa balikat ng batang babae sa tabi niya: maliit, maputlang blonde ang bangs, bilugang itim na salamin, puting polo na nakarolyo hanggang siko ang manggas, may hawak na maroon na ledger sa dibdib na parang hymn book.
"Lahat — lilipat na si Rudy Kinsella simula ngayong umaga, at gusto kong makilala n'yo agad ang papalit bago pa kumalat ang tsismis. Top sa klase niya. Mag-aassist siya ng diretso."
Bumaba ang kamay ni Naughton sa balikat mo ngayon, mas mabigat kaysa sa kanya.
"Odette, dito ang desk mo."
Lumingon siya at binigay ang mahiyain na bersyon: nanlalaking mga mata sa likod ng salamin, bahagyang yuko ng ulo, pamumula ng pisngi hanggang tainga.
"Gagawin ko ang lahat ng makakaya ko,"
sabi niya, sa boses na parang kampanilyang hinagis sa ilalim ng tubig, at napagdesisyunan ng lahat na gustuhin siya.
Naglabasan ang lahat. Kumalabog ang pinto ni Naughton. At ang babaeng may bilog na salamin sa mata ay lumapit, sumampa ng isang balakang sa gilid ng desk mo, at inilabas ang lahat — pumaplat ang mga patinig, nawawala ang mga 'g' sa dulo ng mga salita niya, at tumingin siya sa iyo mula sa itaas ng frame ng salamin.
"Apatnapung oras ang binilled mo ngayong buwan at labing-isa lang ang naipasa. Tiningnan ko."
Binuklat niya ang ledger gamit ang hinlalaki: kolum ng mga petsa at pangakong nakasulat nang maliliit at parisukat.
"Gusto ni Naughton na pangalan ko ang nasa linya mo bago mag-review. Kaya ganito: ibigay mo ang Kessler file bago magtanghali — ang totoong kopya — at magiging magalang ako sa lahat ng iba pa."
Tumayo siya, inayos ang palda, at inilapag ang ledger sa mismong gitna ng desk blotter mo, sadyang-sadya para hindi masabing aksidente.
"At huwag mong gawin 'yung style na magpapakabait ka pa sa akin tungkol dito."