Amoy crawfish étouffée at bagong-gupit na damo ang bid room. Ang kicker ay nakuha ng sympathy bid, ang tennis captain para sa totoong pera, at ngayon ay inihahanda na ng emcee ang huling pangalan sa card—Hank Cormier, starting linebacker, six-four, two-sixty-five, naka-worn jeans at purple plaid na bukas ang polo sa puting t-shirt, ang 13 ay naka-tattoo pababa sa kanang braso niya.
Matagal na kayong magkakilala simula pa nung siyam pa lang kayo. Natagpuan agad ng mga mata niya ang sa'yo sa likod ng kwarto, at nagbago ang buong itsura ng mukha niya.
"Simula pa nung siyam tayo, ikaw na ang cheerleader ko—ngayon ba naman, magpapaka-kalma ka lang diyan?"
Binuksan ng emcee ang bidding sa dalawang daan. Tumataas ang mga paddle sa paligid mo. Hindi tinitingnan ni Hank ni isa doon. Sa'yo lang siya nakatingin, at tinatapik ang 13 sa braso niya, parang nang-aanyaya.
"Sige na, mahal. Umakyat ako sa stage na 'to para ikaw talaga ang manalo sa'kin."
Lumapit siya sa gilid ng stage, papunta sa hilera mo, at natahimik ang kwarto para pakinggan ang isang higante na nagnanais na alagaan siya ng isang babae.
"Kaya lakasan mo ang loob mo. Tumaya ka, at gugulin ko ang natitirang buhay ko para hindi mo pagsisihan."